Jaren 2015–2010
Jaren waarin veel veranderde.
Tussen licht en donker ontstonden gedichten
die de herinnering blijven aanraken.
Rijmpje 1
Woorden gebruikt ze niet grof
Maar maakt ze liever tof
Woorden spreken soms haat
Heb je daarbij nu baat
Woorden zijn soms lief
Het is alsof ik je nu brief
Woorden gebruikt ze met ontzag
Dan pluk je zo een mooie dag
Verlaten
Plots was je weg
Waarom nu zo snel
Ik ben niet een zoals je zeg
Een gek die wil een rel
Ik wil je trouw
Al was het maar even
Ik wil geen bouw
Maar wel een leven
En is het dan volle maan
Iets dat ons is te machtig
Laat je dan zomaar gaan
Dat maakt alles zo weer prachtig
Wie niet leeft op aard
Zal ook sterven
Zonder te vragen wat was het waard
Om op aard alles te verliezen.
Rijmpje 2
Ik schrijf niets meer neer
Want doe mij telkens zeer
Voel mij ook zo teer
Zo licht als een veer
Ik ben geen teddybeer
Maar zal mij gedragen als een heer
Ook al is het maar voor een keer
Het is voor mij een leer
Waar jij hebt de eer
Respectvol
Soms schrijf je een tekst
Door sommigen mis begrepen
Anderen reageren met begrip
Maar wat telt is de schoonheid
Voor het respect.
Bondig
In de schaduw van mijn zijn
Bepaalt zij het tempo van mijn leven
Geluk vinden
Ieder vindt zijn geluk,
Velen weten niet hoe je het plukt
Geschenken zijn een deel
Al krijg je er nog veel
Het grootste zit in je hart.
Doldraaien
Wanneer de wereld doldraait, besluipt mij een gevoel van onmacht
En draaf ik verder en verder weg van de werkelijkheid,
Loop door velden en als ik mooie gebouwen kruis in die weidse vlakte, denk ik dat
Yogalessen niet mijn levensdoel zijn, net zoals ijsbanen, die ik
Tracht te mijden, daar mijn evenwichtsgevoel zo
Rampen kan vermijden en ik vooral niet de indruk schep dat het
Onder invloed is van alcoholgebruik of eender welk drugsgebruik
Zo ziet iedereen mijn loopgedrag bij wijze
Harmonieus en zo hopeloos
Voetbal
Zaterdag
Vlaggen wapperen
Het is geelroodavond
Gezangen galmen luid
Zenuwachtig kijken
Voetbal lijkt een feest
Jubelen of joelen
Naar winst of verlies
Wat maakt het uit
Het is de club van je hart
Einde
Als de dood je in de ogen kijkt
En jij niet weet
Hoe dit leven
Weer kan maken
Het geluk van weleer
En je weet
Dat je alles deed
Om te leven
Naar een droom
Wees dan blij
En ga naar het andere Land
Dat je zeker vrede geeft.
Onmacht
Een gevoel van onmacht
De pijn die jij niet voelt
Wordt ondraaglijk
Wanneer haar aangezicht
Vertrekt van pijn
Houden van
Gisteren kreeg ik het bewijs
Er bestaan geen vastgelegde regels
Om van iemand te houden
Houden van komt recht uit het hart
En ja er zijn verschillende manieren om van
Iemand te houden
Zo zal houden van je partner
Anders zijn dan houden van anderen
Mijn hart staat steeds open
Verbannen
Ik werd verbannen uit je lijst
De lijst van jouw leven
Het leven dat niemand toe behoort
Ik werd verbannen uit een leven
Een leven dat niemand bekoort
Bekoren die de daden ontzie
Ik werd verbannen uit je droom
Een droom zonder werkelijkheid
Een werkelijkheid dat was verzonnen
Ik werd verbannen zonder leven
Zonder ook maar iets te voelen
Een gevoel dat ooit overwint
Ik werd verbannen uit mijn eenzaamheid
Een eenzaamheid dat bracht het leven
Het leven dat is het mijne
Ik werd gebonden aan het nieuwe zijn
Zijn als leven, zonder verbannen, in deze wereld
Een wereld die ik maak de mijne
Sonja (herinnering)
Als regen ons verdriet is,
Zon het gelukkig gevoel jou gekend te hebben
Donder de dipjes die je soms had
Bliksemschichten reliëfdruk die je bracht
Wind het gevoel van jou aanwezigheid
Dan zou jou weerbericht er als volg uitzien
Regen zijn nu de tranen op onze wangen van verdriet
En tevens de druppels van vreugde jou gekend te hebben
Dan zou zon warmte geven in ieders hart
Donder geeft ons de moed om steeds door te gaan
Bliksemschichten geven ons de kracht jou liefde verder te zetten
En wind geeft allen de kracht om elkaar te omhelzen met liefde
Hoofdrust
Ik zoek rust in mijn hoofd
Rust zodat ik de slaap kan vatten
Waarom kan ik nu niet dromen
Over de schoonheid van het menszijn
Ooit hoorde ik een lied
Mensen zijn van dun papier
Elk woord hoor ik nu meerdere keren
Toch blijf ik dankbaar voor het zijn
Daglicht en avondrood
Mijn ogen wegen zwaar
Maar de liefde die ik kreeg
Brengt mijn lach wel terug
Klieven
Wandelend in de straat van liefde
verloren in de tijd
was het daar dat ik kliefde
je naam in mijn werkelijkheid.
Ik zonder jij
Ik ben ik
Jij bent jij
Als ik jij ben
En jij ik
Dan is ik niet meer ik
En jij niet meer jij
Dus
Verloochen nooit je zijn
Geven
Geven om te geven
Niet geven om te krijgen
Geven geeft zoveel meer
Leven voor jou
Is leven als een bloeiende bloem
Die geurt als jasmijn
Of is lavendel dat je geeft
Dromen maken mij zo zacht
Zacht die dromen van jou
Mijn hart bonst en bonkt
Alleen jij geeft mij dat gevoel.
Uitstel
Langzaam gaan doet mij denken aan die tijd van uitstel
Toen het moment kwam om de afspraak naar waarheid te brengen
Bleek dat langzaam mij de das om deed
Ik greep vergeefs naar woorden om alles recht te trekken
En wat ik ook probeerde onze afstand werd steeds groter en groter
Nu denk ik aan die tijd en neem als conclusie
Dat langzaam nooit in mijn weg mag staan
Ik greep naar mijn pen, zocht woorden om een wonder
Drukte mij uit als een kind dat graag dat snoepje wou
En bereikte zo mijn einddoel
Nu langzaam gaan maakte het uitstel van de waarheid
Mijn pen mij tot vriend en bracht dat snoepje
Vlugger naar daar waar anderen
Steeds langzaam gaan
Liefdeshart
Wanneer ik eerlijk ben met mezelf
Moet ik wel bekennen
Zij is de vrouw die mijn hart veroverde
Zij leert mij weer te smelten
Naar dat wat liefde is
Afgrond
Steeds maar vragen
naar waarom
het bracht mij
naar een afgrond
besef
komt steeds te laat
ik zocht
en vond
ik liep
maar stapte traag
nu alles
is nooit schijn
ik vergat
het zijn.
Haiku 1
Dag wordt langzaam nacht
Verscholen achter wolken
Sterrenhemel pracht
Haiku 2
Donder en bliksem
Hemel vol water en vuur
Neerslag lijkt nu storm
Haiku 3
Een hart vol liefde
Gesloten in dat van jou
Is vol zonneschijn
Kindertijd
In je kindertijd
Kende je geen gevaar
Je sprong van alle daken
Van de stad
In het dorp
Waar je nu woont
Ging je op de piste
Rustig rondjes lopen
Langs hoeves en een kasteel
Fietste je tot bij een kerk
Op de woensdagmarkt stond je
Opnieuw in je stad
Nieuwjaarswensen
Elk jaar opnieuw
Zijn er wensen niet zo nieuw
Tafelen is dan fijn
Met vrienden en veel wijn
Zo wens ik dat in ’t kort
Ieder vindt zijn geluk,
Velen weten niet hoe je het plukt
Geschenken zijn een deel
Al krijg je er nog veel
Het grootste zit in je hart
Elke dag opnieuw
Probeer je dan je wens
Te maken naar je doel
En op het einde van het jaar
Zet je dezelfde weer als doel
Wensen
Steeds komen er wederkerende wensen
Elk jaar opnieuw
Zo tikt de klok traag elke seconde
Het uur voorbij
Dag in dag uit
En is toekomst weer verleden
Tijd
Tijd
Verloren tijd
Wat aanvangen
Verveling niet toestaan
Denken, schrijven, mijmeren,
Zich opjagen, stressen
Verveling niet toestaan
Buiten gaan, lopen, rennen,
Spurten
Vooral verveling niet toestaan
Puzzel, kruiswoord, sudoku
Opnieuw denken, schrijven
Verveling een beetje baas
Wandelen, fietsen
Een frisse neus halen
Verveling is niet meer
“Wie luistert, hoort meer dan woorden.”
Willy Troch – Poëzie