Jaar 2024/1
Een jaar waarin licht en schaduw elkaar afwisselden.
Gedichten groeiden uit momenten die bleven hangen
zoals de echo van een zachte stem.
In het dal van de droom
ik droom en ontwaak
zie kleine lichtjes
omgeven1 met sterren
in een veel te diep dal
waar geschenkjes zweven
verlaten en alleen
mijn gedachten geven geen hoop
al hoor ik zacht
dat klokken luiden
en het zweven ontwaren
in een wereld vol liefde
Warmte in de nacht
elke dag heeft een geschenk
zeven dagen lang
en warmte van de nacht
zal kou en donker verzachten
tijd heelt alle wonden
en het licht zal zoeken
naar je gevoel binnenin
Achter de glimlach
dagen samen
soms alleen
en stilte knaagt
waar glimlach
de tranen bedekt
en verdwijnen in het niets
daar is gezelschap
de vervulling
van verlangen
De stroom van geluk
in de stroom van tijd
ontluiken dromen
over geluk die dansen
in verstrengelde verzinsels
van een innerlijke reis
Oase van kalmte
in de stilte van de dag
glijdt de tijd zachtjes voort
geen haast, geen rumoer
daar vindt de ziel rust
in een oase van kalmte
Omdat zij bestaat
ik ben de spiegel van haar ziel
weef de sterren in de nacht
neem haar dromen heel serieus
ben haar baken in de storm
want zij is de rede van mijn zijn
De taal van de zee
geweven als draden
dansen letters
als een kristallen lijn
rijgen zich aaneen
in woorden als sterren
en golvende zinnen
net als de taal van een zee
Sprookjes uit verre tijden
sprookjes uit verre tijden
laten verhalen ontvouwen
in het strelen van de horizon
schilderen vanuit oude tijden
geweven verhalen
in het gidsen van dromen
die het geluk verspreiden
Wals van de winter
sneeuw valt zacht
en kristallen maken de nacht
alles glanzend wit
op een ijzig kleed
op een bevroren meer
dansen op het ijs
wat een festijn
vol sneeuw en ijs
Winterse fluistering
in een winterse zucht
fluistert vorst en wind
een ijzig deken
de wereld in
tot de zon glimlacht
en haar warmte
straalt naar onze ziel
Nachtschildering
kleurenpracht aan het firmament
waar grijs vervaagt naar blauw
en rood opkomt als dauw
zo schuift het donker naar de nacht
sterren pronken aan de hemel
rond de maan vol licht
en de aarde leeft in slaap
als een zon zonder plicht
Mist
mistig koud
en als grijs in een woud
zie ik de spiegel
van ontsluiten
hoe schaduwen van takken
geen horizon laat bespeuren
Nachtschaduw
in de schaduw van de nacht
raken torens net de hemel
en tussen de spitsen vliegt
de bewaker in al zijn glorie
zo danst de vleermuis
daar in het duister
als een zacht symfonie
bij het kleuren van de maan
Sneeuw
sneeuwvlokken zweven
een kil deken over de aarde
en vorst lacht in stilte
zo vertraagt de wereld
met een sprookje als sneeuwveld
waar stilte tak en blad omhelst
Onder de sterren
onder de sterren glijdt
de tijd de nacht in
waar rust en rumoer
elkaar omarmen
als een geweven
vallei van geboorte
Ijskristallen
als ijskristallen glinsteren
en een schouwspel ontstaat
dan hult de aarde in een wit satijn
als bevroren aarde
zachtjes dooit
zie je winterpracht afscheid nemen
als de zon de aarde weer verwarmt
dan ontwaakt de natuur
weer uit haar ijzige droom
Mijn handen
mijn handen rusten
waar waarheid bloeit
en nemen je mee
in stromen van tranen
en in die tijd verweven
is er de dans van emoties
het bevrijdt de ziel
in het schetsen van verhalen
Verhaal
een verhaal dat wacht
in beelden vol avontuur
de speurtocht vol pracht
in wat de foto vertelt
een puzzel als raadsel
in een verloren moment
en als je dan onthult
is de reis vol beelden
in de zoektocht van schijnen
Koud en kil
koud en kil
naar warmte stil
ontluikend licht
naar eeuwig vergezicht
regen danst
naar zwoele wals
en kleuren vergaan
naar ijzig raam
Storm
wanneer de storm ontwaakt
en de hemel hult zich in het donker
schilderen druppels verhalen
dromen zweven als vlinders
met gedachten van stralen
in een nachtelijke dans
een symfonie van vleugels
strelen de ziel als een hart
in een betoverende zegen
Gespeelde dagen
de dagen zijn gespeeld
en al ben je met twee
toch is er soms leegte om ons heen
de lach laat niet zien
wat tranen verbergen
want een hart vraagt om meer
geloof is ver weg
daar het oog heeft verloren
van de tijd zonder alleen
Nieuwe start
de start naar nieuw
al is er niets nieuw
de dagen tellen weer op
en het jaar weer af
al tel je nu één meer
de tijd gaat even vlug
dagen die lengen
om later weer te korten
seizoen die volgen
al voelt het niet zo
oorlog blijft het voedsel
voor haat en twist
vrede blijft de droom
maar de mens weet
niet wat het is
de hand reiken is
de wens van ieder
naar de stap voor geluk
Vaste route
geluk heeft geen vaste route
verbeelding groeit
als een tuin van wonderen
de tijd zingt hoop
en dromen worden parels
zonder fictie en fantasie
Schijn
in de schijn van smet
is kalm zijn het getij
want hoe je bouwt
wees vastberaden en sterk
laat spot je ziel niet doorklieven
in de echo van de roddel
want jij bent het juweel
dat het kwaad laat wijken
Teder
een teder verhaal
en een zachte bries
vertellen een warm geluk
waar twee sneeuwvlokjes
samensmelten
en onder de maan
sluipt de liefde
terwijl de sneeuw
hun droom laat rijmen
een en al magie
in een versmolten
winterharmonie
Vervlogen dagen
dagen vervlogen,
doch samen aanwezig,
met een echo van leegte om ons heen.
de lach als masker,
verbergend verdriet,
verlangend naar vervulling ontbreekt.
Geloof, een verre schim,
verdwaald in verten,
verloren in een tijd zonder eigenheid
als de adem bevriest
als de adem bevriest
en de stem hapt naar lucht
verstoren gedachten
net als gespannen koorden
de ogen gericht
met de hartslag als vrees
in het woord dat ontstaat
Als de passie een reis
nu verhalen vlechten
met een reis van diepten
in de kunst van delen
en de ziel laat bloeien
je sta nu in het licht
met voordragen als kunst
en de dichter als baken
in de reis van de passie
Zonnestralen
zonnestralen in woorden
verwoorden het voelen
van vertrouwen
met de kracht van
gevlinderd begrijpen
in de taal van leiden
Advies
als ik kon adviseren
dan liet ik boosheid weg
maar als eigenbelang spreekt
en de weg bepaalt van gaan
dan zie ik hoe eigenwijsheid
zich verblindt in anderen wegduwen
Jong
jong
langs oevers
waar dagen uitstrekken
voeden zonnestralen eindeloze dromen
onbezonnen
blanco blad
blanco blad
letters loslaten
woorden wikkelen
zinnen zinspelen
tekst toetsen
blad bespelen
letters linken
woorden wachten
zinnen zoeken
tekst tunen
blad berust
letters lijnen
woorden wervelen
zinnen zweven
tekst toegevoegd
Gids
met de pen als gids in het licht
zal de nacht wel spreken op het eind
en zal het de taal verpakken
in dichter dan dicht als verder van ver
Akkers
op de akkers
diep in het land
is er een eis dat op golven dolt
tractoren als symbool
in een strijd dat leeft
als hun wisselend gewas
een refrein dat niet snel verdwijnt
boeren en politiek verstrengeld
in een politieke dans
gewassen die groeien en vergaan
boeren die hun waardigheid niet laten waaien
in de melodie van snel verstrijken
als de oproep om boer te blijven
Intens
intens en ongekend
is er een dag zo speciaal
waar woorden als bloemen
vertellen over gevoelens
en waar ogen spreken
als taal van tederheid
vol passie en vuur
onder de hemel
onder de hemel
kleurrijk en zacht
verlicht zon mijn wereld
en mag ik beleven
als mijn zonneschijn
het mooiste geschenk
een gezicht vol toekomst
dat blijft groeien
alleen voor ons beide
Februari
is februari koud
laat dan liefde ontwaken
dan kan maart
de bloemen ontluiken
en zal april
humor de grap wel dragen
Donkere mantel
de donkere mantel van de nacht
glijdt over de wereld
en de maan haar zilverlicht
danst als een fluisterend woud
en als juwelen aan de hemel
ontwaken sterren in al hun pracht
en in dit schouwspel
voelen wij ons klein en zacht
laat ons dromen van avonturen
met de maan als onze gids
In de schijn
in de schijn van de maan
zweven gedachten hoog en vrij
en fluisteren dromen in de wind
de betovering van de nacht
blust even het verleden ver weg
waar de realiteit vervaagt
door alle sterren heen
in een reis vol verwondering
Op een zee
op een zee staan molens
die de hemel omhelzen
met wieken als armen
en in een stille storm
zorgt de wind voor verhalen
als een onbewogen stem
terwijl sterren kijken
glinstert hun kracht
hoog en ver als diamanten
net als een juweel
in hun betoverende trance
schrijven zij hun verhalen
In boeken
in boeken schuilen
geweven pagina’s
van verborgen werelden
de geur van inkt
neemt ons mee
in een reis door tijd
verhalen wachten
geduldig als oneindige zeeën
vol wijsheid en dromen
de betovering van woorden
in een ongekend avontuur
beginnend vanaf de eerste letter
Onder een deken
onder een deken
waar de tijd wiegt
en sterren stralen
zal de schaduw
de maan gidsen
en de stilte doven
terwijl geheimen vullen
tot een avontuur
van fantasie en werkelijkheid
leidt de nacht
als zand een pad
vol mysteries
en als de zon ontwaakt
dragen de dromen
verleent van uit de nacht
Elke stap
elke stap heeft een verhaal
elke weg een nieuw begin
maar elk pad is bezaaid met dromen
ook al roept het de bestemming
soms zijn bergen hoog
valleien dan weer diep
en ook al groeit verlangen
tot het vervullen van het hart
reizen vergt soms moed
gebruik de dromen als kompas
en vult de valiezen vol avontuur
in het ontdekken bij elke stap
Liefde
liefde is meer dan jij en ik
het is de zon die op ons allen schijnt
en de stroom die ons verbindt
zodat elke ziel het vonkje vindt
het is de glimlach van een vreemdeling
die met een vriendelijke hand
op een schouder troost brengt
en warmte biedt
liefde is een universele taal
zonder limieten in tijd en ruimte
en de kracht die bergen verzet
om in één adem harten verzet
laten wij liefde delen
en verrijkt de wereld
want liefde is meer dan jij en ik
en de essentie van ons bestaan
Houden van
ik hou van de wind
die door bomen ronkt
van de zee en haar dans
de sterren in de nacht
ik hou van een lach
en de kracht van liefde
van de stilte op het strand
de warmte om mij heen
Ik hou van schoonheid
en de magie van woorden
van de vreugde die brengt
de grote avonturen zo puur
ik hou van het leven
en het ontdekken
van het schuilen in een wonder
met al zijn ups en downs
Edelstenen
drie edelstenen verbonden in een hart
vriendschap warm en helder
als de zon, steeds dichtbij
liefde, zacht en vol pracht
een kracht met tederheid
als bloemen in mei
trouw, fonkelend en klaar
de beloofde door dik en dun
als de lucht aan het heelal
koester de drievoud
zij aan zij
voor altijd zonder spijt
Herinnering
de herinnering zal
altijd in het hart leven
de dagen van glorie
de nachten van spijt
de lach, de traan
gebeiteld in de ziel
Ronddwalen
ronddwalend in de
schaduw van twijfel
zie ik wat ik niet zie
als mist verscholen
in nevel en rook
in een flard van de
tast in het duister
zoek ik naar het licht
want ik zie wat ik niet zie
in de kracht van geloof
een vuur dat blijft branden
in een reis van stilte
met de echo van een stem
daar zie ik wat ik niet zie
de spiegel van verlangen
In een land
in een land waar taal
dichter dan dicht is
en waar horizonten spreken
verder dan ver
zal de pen de gids zijn
daar waar humor zijn vleugels spreidt
zal de lach de grijns zijn tussen letters
waar bij het ochtendgloren
dichter dan dicht de dag begroet
en bij het vallen van de nacht
verder dan ver het laatste woord zegt
Zo zal zwevend op rijm
woorden klinken
verpakt in de taal
van dichter dan dicht
in het verder van ver
als de strofe van grap
Thuis
thuis, waar stilte spreekt
en muren verhalen ademen
daar zal de geur van herinneringen
zweven in elke hoek
thuis, waar geluk en verdriet
gaan hand in hand
daar zal de tafel gedekt staan
met warme gesprekken
thuis, waar licht en schaduw
de oase van rust weerspiegelt
ten midden van het rumoer
zal de ziel schitteren
thuis, waar liefde heerst
zal vrede en geborgenheid
de veilige haven zijn
in een wereld vol onrust
Gave
de gave gegeven
in de late uren van leven
als laatbloeier de pen nemen
en letters laten fluiten
een ontdekkingstocht
waar wonderen woorden
verhalen onthullen
als een zachte bries
de angst van falen
duurt soms even
tot zinnen klinken als een lied
vol diepe kennis in het verschiet
de taal doet het brein schijnen
in de tuin van kennis
en als een warm deken
vinden letters hun roem
Golven
door golven van vreugde en verdriet
is een dans hand in hand gedreven
en onwankelbaar en bemind
is ons lot verweven
doorheen seizoenen van lachen en huilen
in elkaars ogen vinden wij rust
ook als het de stormen blust
bouwen wij ons eigen refrein
in vreugde en pijn
dagen blijven ons vergezellen
in de verhalen die wij vertellen
naar de eindeloze reis van een beloofd land
in een leven lang samen
Verhalen
verhalen van vroeger
met de echo’s van gelach
waar de gedachten dwalen
naar vervlogen tijden
elke steen heeft zijn verhaal
met het koesteren van elk beeld
als een lach of een traan
is het de herberg van herinnering
Gedeeld
in gedeeld bloed zal je verdwalen
als lief en trouw warmte geeft
in een onbreekbare band
en elk moment kan koesteren
als gedeelde ervaringen
in een zorg van bewaren
Beloftes
wanneer beloftes de weg verlaten
verdwijnt het spreken in een diepe stilte
en groeit er een leegte van afgunst
naar een gapend gat
het geloof naar twijfel
weeft een eeuwig lied
van deze duistere serenade
naar de kiem van het herstel
onbegrensde tijd
in een onbegrensde tijd
waar horizonnen vervagen
is het licht van eindeloze dromen
waar sterren hun geheimen bergen
in dat oneindige bestaan
waar tijd en ruimte samensmelten
is er geen einde maar steeds een nieuw begin
langs de oevers van een tijdloos licht
Eindeloze dans
in een eindeloze dans zonder einde
is alleen het ritme van de tijd
verstrengeld naar verbondenheid
in een eeuwige tango zonder grenzen
is de harmonie van hartslagen
pure kracht onder de sterrenpracht
in deze eindeloze dans zonder maat
is het tijdloze spel voor altijd samen
verbonden in liefde tot de wereld vergaat
Nachtelijke stilte
nachtelijke stilte verstoort
de rust in het rond
geen zacht geluid
heeft greep op de nacht
maar in het diepste van de nacht
is er in een rusteloze geest
een innerlijk gevecht
tussen droom en realiteit
maar als het ochtendlicht
de vrede herstelt
dan begint een blanco blad
glimlachend de nieuwe dag
Wie je
wie je lief heeft zal
als een ster stralen in de nacht
een lichtpunt zijn in donkere dagen
en de warmtebron in koude tijden
wie je lief heeft
verlicht de wereld
verzacht de pijn
als een zacht deken
wie je lief heeft
vult het hart met vreugde
maak je gevoel compleet
als een kostbaar geschenk
Verlaten en kaal
verlaten en kaal
geen voetstap heerst
een sluimer van rust
dat de leegte bedwingt
al fluistert een verhaal
van dagen vol leven
onder de nachtelijke maan
de eenzaamheid in elke laan
en al draagt leegte
een moment van bezinning
het is de stilte dat spreekt
in de verlaten straten
Zilte zee
in het zachte zand en de zilte zee
daar dansen golven hun oneindige wals
waar wandelaars dwalen langs de dijk
strekt de pier zich ver uit naar de horizon
terrassen gevuld met gelach
met een ware smaak als sensatievlucht
straten vol verbinding, hier en daar,
in de warmte van omhelzing
een zacht briesje streelt de zeehaven
terwijl de meeuwen krijsen
vult de zee zich vol aan kracht
met de zilte geur in de ochtendlucht
LLLL
laat leven leven
licht en luchtig
laat lente lonken
luidruchtig en levend
laat liefde luiden
lief en levenslang
laat lanen landen
luisterrijk en leergierig
laat licht leiden
liefdevol en levendig
laat liefkozende lippen
leven en lachen
“Wie luistert, hoort meer dan woorden.”
Willy Troch – Poëzie