Jaar 2016
Een jaar waarin woorden langzaam rijpten.
Niets overhaast, alles in het ritme van het hart.
Vluchten
Mijn gedachten vluchten weg uit de realiteit
Is de mens zo verbitterd geworden
Alleen denken aan eigenbelang
Vluchten doe je niet zomaar
Is het daarom dat velen vluchten uit
Hun eigen comfort-zone
Is daarom dat kritiek geven
Zoveel makkelijker wordt
Zonder te kijken in hun eigen spiegelbeeld
Iedereen heeft recht op een menselijk bestaan
Lijkt de wereld om zeep
Laat haat en blijf liefde geven
Zo help je iedereen alleen naar betere tijden
Levensreis
Ik hoef geen verre reizen te maken
Om mooie herinneringen te hebben
Want als ik in gedachten mijn levensreis maak
Zie ik hoe ik steeds op eigen wijze
In soms moeilijke momenten
Mijn leven weer op orde krijg
En ja ook ik maak fouten
Maar is dat niet eigen aan de mens
Daarom zal ik nooit spijt hebben deze te maken
Toch weet ik dat mijn hart veel liefde kan geven
Alleen doe ik dit op eigen wijze
Dromen over perfectie
Heb ik lang opgegeven
Want die kleine foutjes
Maken de mens juist zo uniek
Hersenschim
Woelend door mijn gedachten
Steeds weer
Niets is, een hersenschim
Weer één
Wroetend nooit weggaand
Een beeld
Ik laat mij voeren
Beeld mij in
Plots zie ik weer
Jij.
Vindbaar
Eindelijk, ik vond je terug
En ’t was een blij weerzien
Het leek of je daar lag op een brug
Al blijft het bij een misschien
Nu ben ik weer bij jou
Al is het soms maar even
Je had het eerst een beetje koud
Maar ik bracht je weer tot leven
Je nam zo het initiatief
Gaf weer dat eerste woord
En ben je dan dat gerief
Je was te lang van boord
Ik schrijf er nu op los
De inkt vloeit als weleer
Je ligt niet meer in dat bos
Zodat ik jou nu laat de eer
Langzaam
Langzaam, heel langzaam
Tikt de tijd voorbij
Dag gaat over in nacht
Maan weer naar zon
Stap na stap zie je de jaren
Van je tijd groeien
Niemand houdt het tegen
Van zwart naar grijs
Snelheid wordt traagheid
Van groen naar wijs
Het zicht wordt tast
En recht wordt krom
Energie vraagt om rust
Staan stilaan liggen
Gedachten zijn ver
Het heden vergeten
Mengen
Water vermengt met gist
Verwerkt bloem en vetstof
In een draaimolen tot deeg
Na de reis naar rijs
Volg het bruinen tot bakken
Waardoor het water in je mond komt
Tot proeven van je resultaat
Duisternis
Licht is het antwoord
Het straalt alle kwaad
Ver van ons weg
Licht is nu alles
Onze ogen stralen het verdriet
Dat omgezet wordt in verregaande liefde
Licht is de daad
Die het kwaad projecteert
Naar het armzalige
Licht is het antwoord
Niet perfect
Ik ben perfect in het niet-perfect zijn
De perfectie zal mij altijd voorbijgaan
Wachten
Wacht
Wacht eens even
Ik wil je wat vragen
Of wacht je liever niet
Verwacht je niet
Dat het wachten je zal bekoren
Goed dat je wilt wachten
Zo kan ik je vertellen
Waarom je moest wachten
Maar door al dat gewacht
Ben ik vergeten waarom
Ik vroeg dat je moest wachten
Wil je nu verder gaan
Of wacht je liever nog
Tot ik opnieuw weet te vertellen
Waarom je moest wachten
Oh je wilt liever verder gaan
Wacht ik zal je vergezellen
Zonnige woorden
Zonnige woorden geschreven naar jou
Brengen regen van blijdschap
Woorden zo lief vanuit het hart
Geven kracht je te behagen
Zonnige woorden geschreven naar jou
Nemen plaats in mijn leven
Vlindert gevoelens vanuit de buik
Door de schittering in jouw ogen
Zonnige woorden geschreven naar jou
Laten mij wegdromen naar een sfeer
Dat brengt een zwevend leven
Al dansend op deze wereld
Een droom
Een droom…
… is niet wat je in je slaap beleeft
… is daden verrichten die je naar een vooropgesteld doel leiden
… hoe klein ook, kan je verwezenlijken door met anderen samen te werken
… is geen wens, een wens is iets dat je uitspreekt en waarschijnlijk nooit bereikt
… is pas een droom als je nieuwe dromen maakt
Einddoel
Ik stap om het lopen te ontlopen
Traag loopt mijn weg steeds verder
Zie het einddoel ver aan de horizon
Seconden tikken verder
Denken aan het te verwezenlijken
Omwegen dagen op
Geen rechte is nu aan de orde
Rondjes zijn er niet bij
Rusten slaat toe in mijn hoofd
Mijn nachtrust is verstoord
Gevaren duiken op
Het verval is groot
Zet alles om naar lopen
Het einddoel verplaatst zich naar het oneindige
Moedig zet ik door
Mijn eindmeet verdeelt zich in stukken
Sterren zijn zo ver
Wolken zo nabij
Ik grijp maar mis de greep
Zo wroet ik verder
Word vermoeid en denk
Waarom zijn wegen zo moeilijk
Wie schrijft
Zeg, schrijf jij nog
Natuurlijk, jij toch ook
Nee, ik bedoel jij bent toch schrijver
Oh ja, maar jij bent dat toch ook
Euh, nee ik ben geen schrijver
Wat, schrijf jij dan nooit
Maar ja, soms schrijf ik ook eens wat op
Zie, je bent dus ook een schrijver
Ik denk dat je mij niet begrijpt
Hoezo, je niet begrijpen
Wel, ik vroeg of je schreef
Nee, ik schrijf nu niets
Laat het mij anders formuleren
Ok, hoe ga je het zeggen
Ben jij een poëet
Nee, jij soms
Nee, ik kan dat niet
Waarom denk je van niet
Wel, ik ben niet taalvaardig
Oh, maar ik ook niet
Maar jij schrijft toch gedichten
Bedoel je die zogezegde teksten
Ja, dat bedoel ik
En jij, jij doet dat niet
Nee, ik kan niet schrijven
Oh, heb jij dat nooit op school geleerd
Maar ja, ik kan schrijven
Zie je wel, iedereen kan schrijven
Roos
Roos van mijn teerheid
Kwetsbaar als pijn in mijn hand
Zacht en toch heel sterk
Loop niet zo droevig
Er is geen weg meer terug
Een hart heeft een ziel
Van stoere genegenheid
Verstrengeld in jouw goedheid
Roos in mijn goedheid
Verstrengeld in al mijn zijn
Hard maar ook zo zacht
Zo is er een evenwicht
In wegen van veel geluk
Storm is niet ons doel
Vergeet maar al het gevaar
Bomen zijn soms slap
Overwinnen
Gladgeschoren benen cirkelen de pedalen rond
Zweetdruppels snakken naar drank
Kilometers wegen door
Niemand laat de moed zakken
Afgelegde afstand leidt naar massaspurt
Nieuwe winnaar
Erfenis
Ik kreeg niet steeds wat ik verlangde
Opnieuw stond ik weer recht
De erfenis is mijn leven
Nee dood hoef je niet te zijn
Ik kreeg een zus en broers
Elk van hen is een deel
De erfenis van mijn leven
Nee dood hoef je niet te zijn
Ik kreeg een vader en een moeder
Vaders kaalheid, moeders ongemak
De erfenis van mijn leven
Nee dood hoef je niet te zijn
Ik kreeg een prachtvrouw
Een schoonheid van de natuur
De erfenis van mijn leven
Nee dood hoef je niet te zijn
Ik kreeg een dochter en een zoon
Een voortzetting van ons bloed
De erfenis van mijn leven
Nee dood hoef je niet te zijn
Ik kreeg kleinkinderen
De trots van ons als grootouder
De erfenis van mijn leven
Nee dood hoef je niet te zijn
En als ik dan zie
Hoe velen onder ons
De erfenis in je leven zien
Als de dood voor jou erfenis
Naïviteit
Ooit was ik zo naïef te geloven
Met vrienden en familie
Bouw je het perfecte leven
Maar ik kwam er vlug achter
Dat dit vooral in mijn droom gebeurt.
Wanneer je vriendschap bouwt
En deze wordt bij sommigen een
Zeer diepe vriendschap
Wordt het vlug verward
Met een liefdesrelatie
Niets is minder waar
Vriendschap is liefde geven
Op een andere manier
Zij laat geen roddels toe
Het kan vooral die steun zijn
Die je soms nodig hebt
Familie is vooral belangrijk
Om je hart te geven
En al is er eens een discussie
Vergeet vooral niet te vergeven
Maar word je toch uitgesloten
Van vriendschap of familie
Weet dan ook dat jij niet koos
Voor het verbreken van enig contact
Toch blijf ik in al mijn naïviteit
Geloven dat er ooit een dag komt
Dat zij die je uitsloten
Begrijpen dat je meer bent dan een goed mens
Roddels
Bij het voorbij wandelen
Van enkele personen in gesprek
Werd er plots gezwegen.
Ik zei vriendelijk goedendag.
Maar eens voorbij hoorde ik iemand zeggen
Die man is verliefd op een andere vrouw
Ik was verbaasd, een beetje kwaad
En gekrenkt in mijn eer
Sprak hij mij persoonlijk aan,
Ging het over een andere man.
Ik stapte gewoon verder maar dacht:
Zou hij zich altijd een beeld vormen van anderen
Zou hij als ik bij de bakker binnenstap
Mij zien buiten komen met een pak frieten
Zou hij als ik de krantenwinkel binnenga
Mij zien buiten komen met
Een paar nieuwe schoenen
Als ik tegen een paal aanloop
Zou hij dan denken dat ik blind ben
Wanneer ik zwijg,
Zal hij denken dat ik stom ben
En wanneer ik iets niet hoor
Zal hij waarschijnlijk denken
Dat ik doof ben
Waarom weten anderen altijd
Alles over een ander
Is hij persoonlijk in mijn lichaam geweest
Heeft hij zaken gezien waar ik
Het fijne niet van weet.
Gelukkig prijs ik mij gelukkig
Dat ik zwijg over anderen
Ontwijken
Ontwijk mij nu niet
Ben ik dan zo vijandig
Loop ik steeds verkeerd
Ontwijk je mij weer
Ben jij zo vijandig
Waarom loop je steeds om
Ontwijken in het ontwijken
Vijandig in kwadraat
Omlopen om te mijden
Ontwijken is onjuist
Er is geen vijand
Haat kan je ontlopen
Geduld
Geduldig wachten op wat nooit komen gaat
Is de weg die ik niet betreed
Hoop is de enige weg die ik ga
En duurt dat wachten eeuwenlang
Het geduld in mij raakt nooit op
Ooit is er een weg die altijd lijdt
Naar datgene waar je naar tracht
Daardoor is geduldig zijn mijn grote deugd
Besef komt altijd, al is het soms laat
Zolang er liefde bestaat geeft uitweg een kans
Spraakgebrek
Er wortd tikwijls gezegt tad ik veel fouden maak
Med te t en d
Ik geloof taar nu eens nieds van.
En als tad nu eens waarheit was
Wel niemant is perfecd
Ik leerte schrijven en nooid kreeg ik een
Opmerking taarover.
Ik tenk tad ik wijs genoeg ben
Om teze onzin de ondkrachden
Vintd maar eens te fouden
En ik zeg je
Te perfecdie heefd nooid besdaan.
Na maanten oefenen tenk ik
Tad ik te regel td toorheb
Er is mij gezegt tad hed heel eenvoutig is
In te degenwoortigen dijt is te ik vorm zonder d
Te anteren zijn gemakkelijk, er volgd aldijt een d
Achder hed werkwoort, behalve
Als “je” na hed werkwoort komd
Tan is er geen d notig
Ik geef hier een voorbeelt
Vint je schrijf je tan en niet vintd je
Tad is volletig foud
Ik hoop tad jullie hed begrepen hebben.
Nu nog mijn spraakgebrek
Onter condrole krijgen
En ik ben mee med al tad gezever over
Is hed nu med t of d
Warmte
De zon brandt
Druppels op je voorhoofd
Vocht verdwijnt langzaam uit je lichaam
Dat smeekt om water
Geen wolkje te bespeuren
De hemel volledig blauw
Straalt de warmte
Naar de aarde toe
Bomen brengen schaduw
Asfalt smelt door de hitte
Geen mens of dier die de gloed trotseert
Planten nemen hun laatste grondwater
Verlangen groeit naar een verfrissende bui
Iedereen zoekt koelte op
Is deze hittegolf
Een laatste stuiptrekking van de zomer
Nostalgie
Jaren verjaren
De drijfkracht van tijd
Herinnering
Deel van mijn brein
Nostalgie
Geliefd
Soms gehaat
Geen spijt
Leven had een doel
Hogere Sfeer
Schrijven leidt tot prachtige zinnen
Die je doen stijgen naar een hogere sfeer
Elk woord, gewikt en gewogen
Elke zin, een gevoel
Over een traan, een lach,
Wanhoop of drama
En telkens weer die drang
Je hart te leggen
Zonder overmoed
Naar dat wat je voelt
Herschrijven
Ik schrijf nooit zomaar iets neer
Alles heeft betekenis
Letter na letter
Laat elk woord mij wegdromen
Denken aan verleden
Verwerkt in toekomst
Laat het heden
Mij in de steek
Dagdromen, schrijven,
Wegvegen, doorhalen,
Nieuwe zin, opnieuw,
Herhalen
Opzoeken, synoniemen,
Elke alinea
Keert weer tot
Verwoorden
Een geheel
Maar interpreteerbaar,
Zo heeft ieder
Weer een opinie
Zee
De zon doorbreekt de grijze hemel
In de verte enkele schepen
Op een golvende zee
De stilte op de dijk verdwijnt
Het strand lijkt nu een mierenhoop,
Zandkastelen, beachvolleybal,
Pootjebaden, luieren,
Alles door elkaar
Zeilers, surfers,
Een reddingsboot gaat op en neer
Enkele meeuwen overschouwen de drukte
En zoeken hier en daar gevallen kruimels
Oudjes zoeken rust op een bank
Er wordt gefotografeerd
Kinderen vinden pret
Iedereen heeft een blij gezicht
Je ziet de zon langzaam schuiven
Appartementen hinderen de zonnestralen
De avond brengt stilaan rust
Een eenzaat wandelt op verlaten dijk
Ongewild lezen
Je kan lezen wat je wilt
Maar mijn lezen is niet altijd gewild.
Hoe ik ook probeer
Lezen blijft net als arbeid
Ik raak erdoor vermoeid
Nu lees ik mijn eigen woorden
Het is of ik mij vraag
Waarom ik dan schrijf
Geschreven uit mijn hart
In het blootleggen van gedachten
Hoe meer ik neerpen
En woorden laat vloeien
Brengt het mijn gedachten
Naar dat wat zinnen betekenen
In een wereld vol haat
Mijn werkelijkheid
Bewonderenswaardig ben ik niet,
Want verantwoordelijkheid nemen is mijn leuze
Het betekent dat ik in wijsheid
Wel een juiste conclusie kan trekken
Heel soms is het mijn intuïtief gevoel
Dat mij overstijgt
En zie ik het licht in andermans ogen
Die mij de echte mens leren kennen
En geloof nu eens
Dat onfeilbaarheid niet bestaat
Zo leef ik steeds in de schaduw
Van het andere zijn.
Paranoia
Wanneer ik over straat loop
Lijkt het of ik steeds word gevolgd
Ik kijk dan rondom mij
En er is niemand
Toch word ik overal gevolgd
Het duurde een tijdje voor ik het door had
Als je weet dat je huis door Street view wordt gezien
Waarom mag ik dan niet denken dat ik word gevolgd
Maar bang hoef ik niet te zijn
Vanaf mijn geboorte wordt er gezegd
Wat mag en wat niet en
Op school wordt er veel nutteloze stof
In je hersenen gepompt
Dan kom je in het werkelijke leven
En ontdek je dat je eigenlijk niets weet
Maar bang hoef je niet te zijn
Want er zijn regels en wetten
Waar je je moet aan houden.
Je werkt je te pletter voor een goed bestaan
En zie, je hebt de kans om een huis te bouwen
Maar is dit wel je eigen huis,
Als je weet hebt van kadaster en staat.
Je krijgt kinderen en geeft levenswijs door
Maar zij gaan steeds hun eigen weg
Je hoopt dat ze jouw wijsheid doorgeven
Met hun ervaringen in het leven
Je wordt ouder en ouder
Probeert te sparen maar
Niets is minder waar
Je leven wordt duurder en de staat wilt zijn deel
Het einde van het leven nadert
En weerom bij je dood,
Word je gestraft door de staat,
Het zijn zij die het grootste deel erven
Mijn conclusie is
Wat je ook doet, wees gelukkig en geef
Want ooit komt er een tijd
Dat je helemaal voor niets werkt
Kalmte
Waakzaam en bedachtzaam
Loop ik met overtuiging
En in volledige geestelijke
Aanwezigheid naar mijn doel
De kalmte die ik bewaar
Geeft mij het gevoel
Dat niets fout kan gaan
Door de diplomatie van mijn woorden
De verantwoording opnemen
Leidt mij naar onvoorziene oorden
Mijn brede schouders torsen met kracht
De last van het dragen van hun onverschilligheid
Waakzaam en bedachtzaam
Met mijn geestelijk vermogen
Zal het woord door daad
Stilaan verder leven
Schrijffouten
Wanneer stop jij met je schrijffouten
Oh, schrijf ik veel fouten
En welke maak ik dan
Ja, soms vergeet ik weleens een t of d
Maar maakt dat alles mijn tekst minder mooi
Natuurlijk wil je perfectie
Maar ik ben dat niet
Dus hier of daar een schrijffout.
En de spelling
Dat is niet aan mij besteed
Ik vraag toch ook niet wat jij fout schrijft
En wat je bedoelt met je tekst
Soms pieker ik mij dood
Raak niet goed wijs
Lees het nog eens
En nog eens
En
Nee ik begrijp het nog niet
Je gebruikt soms van die woorden
Woorden die in mensentaal niemand gebruikt
Is het niet beter om taal te gebruiken
Die iedereen begrijpt
Oh nu ben ik aan het bekritiseren
Dat was niet mijn bedoeling
Maar och ja ieder heeft weleens zijn zeg
Ik trek mijn kritiek wel terug
Je schrijft wat je wilt
En ik
Ja ik
Ik schrijf wel voort met mijn schrijffouten
Soms
Soms lijkt het of de wereld alleen draait rond macht
En wordt er dan gedacht dat het is een kracht
Die teleurstelling maakt zo dat alles draait in een soep
Als je alles neemt onder een grote loep
Beslissingen krijgen zo een verkeerd effect
Zodat dit leidt naar een wereld zo defect
Komt daarbij dat ieder denkt aan zijn eigen ik
Waardoor egoïsme in deze wereld verder tikt
Hierdoor komt dat geld zorgt voor hebzucht
Zo maakt macht van alles een klucht
Neemt en geeft armen geen echt bestaan
Al denken zij het probleem is van de baan
Macht verliest zijn kracht door slecht beheer
En brengt armoede in het verkeer
Geef macht aan de minst bedeelde
En kracht zorgt wel voor wat zij toen deelde
Schrijven
Schrijven doe ik niet zomaar
Al vloeit er niet steeds uit mijn pen
Wat ik in gedachten heb
Schrijven is mijn vorm
Om mijn hart bloot te leggen
Zonder traan of lach
Schrijven is mijn hand
Die beweegt op een vel papier
En mooie woorden brengt
Schrijven lukt niet steeds
Al vloeien er woorden
Opnieuw en opnieuw
Misleiding
O
Is niet gelijk aan nul
Oo
Zijn ook geen knuffels
Ooi
Ik bedoel geen schaap
Ooie
Neen geen gemeente
In het Franse departement Pas-de-Calais
Maar leidt mij alleen maar naar
De vogel
Ooievaar
Een traan
Doodstil werd het
Geprezen
Op schouders gedragen
Als enkeling stond je daar
Geëerd
Geloofd met woorden
Spreker x
Je levensverhaal
Spreker y
Je levenshumor
Dochter en zoon
Hand in hand
Geven hun hart bloot
Een traan
Een lach
Net geen applaus
Je afscheid
Voor altijd
Gegrift in ons geheugen
De roos
De roos, jouw hart,
Verblindt heel mijn wereld
Groene ogen en bijna blonde haren
Mijn vergeet-me-nietje
Mijn jasmijn, de geur van leven,
Vermengt met een bloesem van tulpen
Water tracht ik niet te geven
Maar tranen van blijdschap
En als het kleurrijke van ons bestaan
De bloemen doen verwelken
Neem ik nieuwe zaadjes
Zodat ze weer kunnen groeien
Tijdelijk
Natuurlijk hadden wij hier moeten blijven
Maar langzaam versnelden wij
Zee van tijd vergaat in het niets
Wie we ook zijn, we blijven vergankelijk
Einde is steeds nabij
Natuurlijk hadden wij tijd beter gedeeld
Al was het maar even.
Wij werden door de zee van tijd overrompeld in het doen van niets
En hoe wij de tijd niet gebruikten
Om over te gaan tot het gesprek
Dat kon leiden naar groeien naar elkaar
Zwegen wij en ontweken de vraag
De vraag om het bijeen zijn
bleef hangen als krop in de keel
Natuurlijk hadden wij dit kunnen voorkomen
Door moed te tonen
Opstaanhumor
Wanneer mijn opstaanhumor
Mij doet muziekfietsen
Terwijl ik zit te sportkaarten
Hoor ik voetbalmuziek
Alsof ik zit te zonfietsen
Door de vogelzangtequila
Drink ik voortaan alleen nog
Humorwater
Haiku 4
Verkleurde bomen
Brengt herfst andere schoonheid
Zomer na winter
Haiku 5
De kracht van zonlicht
Brandt de aarde tot kolen
Hitte zoekt koelte
Haiku 6
Trillende aarde
Beeft rimpels uit gebouwen
Puin zorgt voor opbouw
Leegte
Soms, heel soms wordt de som
Van alle soms mij te veel
Dan loop ik muren van deuren plat
Vergaat het denken in paniek
Ik struikel over mijn woorden
En vergeet de realiteit van leven
De som werk ik uit naar deling
Van zoeken naar de weg
Die leidt naar mindere onzin
Het schrappen van loze gedachten
Het wissen van verleden
En is het dan weer goed
Vermenigvuldig ik al het vergaarde
In een tijd naar minder zorgen
Ik vervang de soms naar verdoemenis
Trek mij op aan het heden
Het denken doet denken aan
Wat nooit was
Gedachten ontladen van wie ik ben
Een mens van vlees en bloed
En de soms keren soms wel weer
Vriendschap
Ik begraaf de strijdbijl, het gevecht om vriendschap
Niets is opgewassen tegen koppig verzet
Geluk vind je niet door roddels, niet door haat
Vriendschap moet je verdienen
Het begon zo mooi, leek op een nieuwe wereld
Een woord, en, alles veranderde naar vijandig gedrag
Ik begraaf mijn lach, mijn gevoel
Vriendschap is voor dromers
Treuren is voor pessimisten, geloven is geen droom,
Bewaren in gedachten, momenten van blijheid
Begraaf mijn egoïsme, zoek naar positieve woorden
Vriendschap geeft zoveel meer
Denk, wacht en zie
Ik schrijf neer wat ik denk
Ik denk en wacht niet af
Ik wacht en zie de leugens
Ik zie en hoor wat je zei
Ik hoorde, toen je zei, ik beloof
Ik beloof zijn niet zomaar woorden
Ik verwoord wat ik schrijf,
Denk, wacht, zie en hoor.
Supermaan
Daar sta je dan, rond,
Een kring omhuld door licht.
Groot en veilig, ver weg van ons.
Maar recht op recht
Een lijn vormend met aarde en zon
Maan, verlicht door zon,
Het kortst bij de aarde
Super, groot en mooi
Het lijkt of je de aarde bezoekt,
En zegt ik ben mooier dan jij
Het is van korte duur
Je verdwijnt zoals je kwam
Verlengt weer je afstand
Recht op recht is voorbij
Supergroot is kleiner
Tanka 1
Zonlicht schemert weg
Door vallende duisternis
Waardoor maan oplicht
En hemelblauw weer schittert
Voor groter nachtspektakel
Tanka 2
Avondschemering
Maakt verlichte gebouwen
Door wolken gestuwd
De maan zon gloed hemel-grijs
Groter hoeft het niet te zijn
De duisternis laat
Het zonlicht wegschemeren
Zodat de hemel
Weer kan oplichten naar maan
Voor een groots nachtspektakel
Ik
Ik…
Ben niet groot, denk wel wat wijs
Geef steeds dat beetje meer
Loop soms wat van stapel
Zie dan weer het goede
Val meermaals over mijn woorden
Kruip altijd weer recht
Geloof dat iedereen groots is
Maak van gedachten een droom
Levenswijsheid
Waar het goede stopt
Kan onmogelijk echte liefde ontstaan
Waar afkeer begint
Zal men nooit mensen bij elkaar brengen
Waar haat is voor anderen
Breng je steeds het slechte boven
Waar begrip leeft
Breng je mensen samen
Droomjob
Elke morgen opnieuw douche
En mij voelen als een vis
Het stromen doet mij denken
Aan de natte kleren van de stormen
Die mij niet klein kregen
Veel blauw, grijs en druppels
En de zuiverheid van het sociale
Brachten mij terug naar een gezonde geest
Jij & ik
Jij bent de hemel
Ik soms de hel
Maar telkens is er iets
Dat ons verbindt
Jij bent de zon
Ik dan weer de maan
Maar telkens is er iets
Dat licht geeft in ons bestaan
Jij brengt de bloem
Ik zorg voor de rijs
Maar telkens is er iets
Dat ons de liefde voor elkaar geeft
Binnen verzet
Ik kom weinig buiten
Niet omdat het te koud of te warm is
Neen mijn geest kan daar niet tegen
Ik kom weinig buiten
Gewoon omdat ik zo niet kan denken
Neen ik wil gewoon stilte in mijn geest
Ik kom weinig buiten
En als ik toch eens buiten kom
Lijkt het of mijn hersenen ontploffen
Ik kom niet buiten
Mijn lichaam blijft zich steeds verzetten
Daarom blijf ik innerlijk lekker binnen
Haiku 7
Kerst geeft ons vrede
Feest op decembereinde
Gelukkig nieuwjaar
Tijdloos
Heeft de klok je tijd verkwist
En loop je achter de feiten aan
Of is je eergevoel geraakt
En ben je dan zo van de wijs
Zoek en vind een juiste klok
Heeft je leven wel veel zin
Als tijd je daden laat bepalen
En is je humor weer paraat
Vult de tijd niet meer zo in
Tijd tikt traag, en geniet
Ook al ben je veel te laat
Ooit is er geen tijd
Om weer te leven
“Wie luistert, hoort meer dan woorden.”
Willy Troch – Poëzie