Jaar 2023/2
Een periode waarin dagen langer leken te worden,
alsof het licht iets wilde bewaren.
Gedachten keerden terug naar wat vertrouwd was,
en in die beweging ontstonden gedichten
die zacht spreken over wat blijft hangen in het hart.
Geboorte
bepaal het tempo van de tijd
in de schoonheid die je vindt
terwijl de ogen vallen
als een spiegel over zee
verzand de wegen
met het stralen van de afstand
in het ritme van weleer
droom de tijd van het voelen
hoe het leven de zachtheid
weerkaatst in de gedachte
knuffel de tijd die is gegeven
en geurt de dagen
als geboorte van een nieuwe tijd
Hervinden
steunen om te troosten
in geven om te geven
maakt onafscheidelijk
de weg naar het hervinden
het is zo bijzonder te weten
hoe donker het ook is
dat de schimmen verdwijnen
bij het schuilen van delen
het laat gedachten ontstaan
in de warmte van omhelzen
die diep wortelen
in wat een vriend nu is
Droom
durft echt te dromen
simpel en zacht
zonder ruimte van oordelen
op een blaadje van rust
laat nachttaferelen doven
met helende wonden
verwacht en verrast
een toekomst van geloven
met een plek van leven
in een rijk vullende droom
De tijd
vergeet het donker van de tijd
beslis voor alles vervaagt
want het verleden maakt een doolhof
kwetsbaar in verdriet
vergeet het donker van de tijd
onverlicht is wat je toelacht
de herinnering die
vastrijgt in al de pijn
vergeet het donker van de tijd
het is een dwaalspoor
dat blijft leven in het hart
herinner het licht van de tijd
want diepe dalen
kronen je tot de hoop
van warmte die er heerst
Schitter
een dag vol met schittering
gevuld in veelvuldig stromen
van trots om een groots wonder
en gevoerd door een schouwspel van wind
met geschilderd als een kunstenaar
laat belonen tot vreugde komen
Vertrouwen
vertrouwen doe je goed
als schaduw ruimte zal geven
en wolken doet verdwijnen
zwart vergaat naar wit
geplukt uit ontdekken
stroomt het helder in je armen
die lichtpuntjes blootgeven
en zo dwarrelt vertrouwen
als confetti uit de lucht
Horizon
hou van regen
en gefluister van de wind
ook van hagel of wat sneeuw
geniet van stralen
die doen bloeien
de kracht van warmte en licht
het is een afdruk van het leven
dat de horizon doet wennen
aan verjagen van de kilte
laat de zon maar rijzen
in zijn onvergetelijke reis
Maan
betovert de hemel
en verheldert het duister
tussen sterren die stralen
met het licht van eeuwen
soms schuilend
maar dichtbij
met hoop dat stroomt
met mensen op je vlak
de lichtbron van kracht
in de slaap van ontwaken
Stromen
heel bijzondere woorden
leken verdwenen
maar in mijn hart
stroomt en omhelst
dat wat mij verwarmt
in de wereld die mij koestert
De handdruk
de wereld is verward
de handdruk van zijn schoonheid
verlaat het wonder in zijn talen
dit beeld verlaat de eenvoud
met maken van de koorts
tot oorlog, hongersnood en meer
de weg hervinden weerkaatst
het proeven van het duister
tot zonlicht dat moet dooien
de wereld had ooit dromen
van rust en vrede om ons heen
in bouwen van geluk voor iedereen
Doel
moeizaam loopt de tijd
als stappen zetten is een feit
het doorzetten heet nu vooruit
zonder vretende twijfels van energie
kuilen zijn er soms bij
plukt de weg die leidt
naar het slagen in de hoop
zonder ogen dicht
en als je dan het eind bereikt
neem dan even tijd
tot het zien van deze droom
Ooghoogte
op ooghoogte
en ver verwijderd
is er duister
in de schaduw
van het licht
Bomen
je wandelt onder bomen
en ziet vogels vliegen
een zonnestraal glijdt door takken
en verdrijft het grijs
het laat stilte voelen
en geeft innerlijke rust
dit is de natuur zijn muziek
Tijd en ruimte
achter de zon
schuilen herinneringen
gescheiden door tijd en ruimte
maar hoopvol denken
laat stilte keren
en doet wolken wegschuiven
met sterren zonder gemis
voor troost in mindere tijden
Controle
door ruiten raast de gedachte
dat regen controle heeft
maar als de bui is afgedreven
en de zon opnieuw
aan de horizon verschijnt
verdwaal ik in het omhelzen
van het hemelsblauw
dat wacht op een nieuwe bui
Duisternisslaap
het duister ligt te slapen
wanneer zon en maan elkaar kruisen
alhoewel zij bij het kruisen lichtjaren zijn verwijderd
is het net alsof ze elkaar aanraken
als een magneet van een hoefijzer
wanneer je een paard zijn hoefijzers aanmeet
vraag je u af of hun benen al dat ijzer wel verdraagt
Toch bij het aanmeten wordt zorgvuldig gekeken
dat alles zonder pijn verloopt
Deze zorgvuldigheid heeft het voordeel
van jaren genieten
En als je spreekt over een voordeel
lijkt het vanzelfsprekend dat
een kalenderjaar is als smeltend ijs
Nu duurt elk kalenderjaar steeds
even lang als een weg van meters
Maar niet getreurd lang heeft ook zijn korte tijd
Het is niet dat treuren een nieuw pad
opent in een openbaring van iets nieuws
Een openbaring heeft wel zijn charmes
al zijn er ook de twijfels
of een wonder is als een ontbijt
Want, ja, ontbijten in de morgenstond
is aanschouwen zonder duister in zijn slaap
Vertwijfeling
het duister ligt te slapen
leeg is de avond
de vertwijfeling in hoop
met klanken van kracht
een stem vol water
tot zachte stem in de ruimte
de herinnering geschoven
op takken vol bloei
en verte in het duister
de dromen die lonken
Voorspoed
voorspoed maakt ontelbare dromen
in ontspannen en daadwerkelijke pret
die dankbaarheid zit vol emoties
dat als geschenk in de gedachte komt
en elke morgen doet genieten
Wind
de wind streelt de haren
golven op zee
signalen van waarheid
in sturen en aanpassen
de aarde doet leven
in een zucht van een vlucht
stofvlokken geworpen
in de rust van oase
en wolken die varen
bij de uitgeslapen zon
Ergens
ergens heb ik een woord
dat daar ligt op een dunne koord
het hoeft hier niet te staan
laat het zijn eigen weg maar gaan
ergens is dat wat leeft
al voel je aan dat het ook zweeft
dat woord heeft een verhaal
al is het omdat je nu baalt
ergens wil je het wel kwijt
maar liever dat je het toch mijdt
het heeft geen zin in taal
het maakt je immers zo van staal
Open aarde
temperatuur omhoog
alles opnieuw naar bloei
al zingt de regen nog in koor
met geluiden die geuren
en maakt de aarde weer open
laat alles weer groeien
zo spiegelt de zon naar zomer
Simpelweg
simpelweg doorgaan
steeds opnieuw beginnen
met kracht hervinden
en hindernissen overwinnen
bewijzen van sterkte
door nooit los te laten
zo komt gejuich
bij zege of verlies
Beeld je
beeld je in
dat de zon nooit meer schijnt
en een hemel dat openbreekt
in een catastrofe zonder eind
met bergen regen
gevuld als een zee
kan je dan nog denken
aan een blauwe hemel
zonder sombere gedachten
van vertekende beelden
op een strand
zonder zand
Zwevend
de veters knopen
zonder de handen
al zwevend met de voeten
zonder te buigen
in een groet
van goedendag
dit zo laten slagen
in een strik
van geluk
Verzonken
een herinnering roept
regen druipt neer
in verzonken land
wegen onvindbaar
verscholen als zee
kelders een mand
Mijmeren
in de luwte van wat rust
mijmert een gedachte
in de schaduw
van een verdronken melodie
de warmte van een droom
verscholen in een zee van tijd
Sprookje
weinig woorden brachten
stilte en rust
met ideeën die groeien
tussen zonnebloemen
als puzzel van leven
een spiegelbeeld
beschermd tot overwinnen
van de wonderlijke
ruisende wind
die helder en klaar
met warmte van binnen
stilletjes gevoel gaven
dat er ergens een plaats is
van een sprookjesachtig landschap
met alledaags geluk
dat als een verzonden wenskaart
verdwijnt zoals het leven
Nieuwe lente
aan het eind van dat wat leeft
knuffelt de nieuwe lente
in een droom van
eeuwige muziek die danst
en weerkaatst
de verstikkende stilte
voorzichtig in het rond
Zelf zijn
kunnen wij zijn wie we zijn
in de tijd van verkennen
en van wolken dromen
waar we een stem aanhoren
zelfs de wind aanvoelen
en een vol leven beleven
in wat zo thuiskomen wordt
Ik ben…
ik ben geen gids
ook geen leraar
wel de eenvoud
in schrijven van poëzie
dit zonder aanzien
als niet bestaand
Passie
wanneer vingers de snaren raken
weerklinkt in mijn hoofd
het strelen van vingervlugge woorden
van vergeten dromen
die de kracht en passie
van een prachtig geluid
zwevend bij mij binnenlaat
Knipoog
wanneer eens heel even
een arm knipoogt als een roos
zal de ganse dag dwalen
in het voelen van kansen
die sterker zijn dan kwetsbaar
en die dan doen streven naar een doel
in sporen van kleuren
en vreugde strooien als lichtpunt
van elke mooie dag
Beloftevol
stralen strelen wangen
naar rozerood
oogverblindend
laat ze warmte om te delen
licht helderheid tot kracht
om te verdwalen in een dans
met ontwaakte wolken
van een beloftevolle zomerzon
Vriend
ik doe het heel simpel
al is het iets kleins
er blijft nog ruimte
de dag is nog jong
je pad is bezaaid
met mooie woorden
het brengt het gevoel
een bloem in het hart
het is de knuffel van bestaan
de glans van houden
stop nooit met schrijven
de adem van zang
laat mij je nu groeten
om die warmte te delen
want je bent een vriend
dat komt uit mijn hart
Signalen
je krijgt er vleugels van
als signalen in het hart
een oor dat hoort
de waarheid van een klok
kracht keert in jezelf
met dromen die overtuigen
en vol vertrouwen versterkt
het nieuwe gevoel
de lijn dat doet verblijden
van een geweldig geloven
in de dag van succes
en het leven weer laat stralen
Genieten
de dag verdwijnt
in een nieuwe morgen
genieten hoeft geen visioenen
want rimpels zijn de vormen
die het leven graveren
anders dan jong
is het ogenblik van wijs
dat de schaduw werpt
zo krachtig als op een reis
met de groei van heden
verteert uit het verleden
Dansen
dansen in het licht
met besef dat doet stralen
in een lach en een zucht
door invloed en ritme
sta je helder
permanent in fases
streelt het donker
en zachtjes de aarde
in patronen van kracht
Deze weg
deze weg leidt
de sprong naar een nieuwe plek
en in stappen van volle teugen
overstemt de herinnering de bevrijding
het laat de nacht verzonnen
in een besprenkelende stilte
met scherven van verleden
Zuchten
een zucht dat de mogelijkheid
laat veranderen in leren
en hoe de droom van bange stappen
je brengt naar nieuwe woorden
de letter van het oefenen
brengt basis in de tijd
in reizen elke dag
met boeken van getallen
en zo komt verandering
in het schrijvend denken
van het bewijzen
in wat leren doet
Nooit
ik zal nooit vergeten
dat de toekomst laat voelen
in de herinnering dat blijft
en antwoorden blijven komen
als een vlam vol vuur
door de schaduw van verleden
Het pad
de oplossing in overweging
van het pad dat kruist
op de weg van beweging
maakt dat niemand
de afstand ontneemt
in het laten wegwaaien
en ontnemen van enige vreugde
Haren
haren die verdwijnen
laat glimlach verschijnen
in het waarom van later
soms in lachende tranen
die de weg weer banen
naar het puur genot
wat de uitstraling verbreed
in de lach die nooit ontbreekt
hoe de kaalheid ontstond
In de stilte
in de stilte van de zee
zie je de gevaren niet
hoe ze zingt en streelt
waar ruis laat voelen
en leven kan bewegen
met een stroom van blijven
intens en krachtig
knipoogt naar de horizon
geborgen als een magneet
ze is ontembaar
lonkt naar iedereen
ook als de zon ondergaat
Strijd
ook al leef je
voort in ons hart
je strijd is gestreden
de zon schuilt nu
achter de wolken
waar stilte stroomt
en afscheid kwam
Klagen
begin niet te klagen
als er geen zin is
in denken van tijd
zelfs als stormen
je overspoelen
loopt de klok steeds verder
spreek niet over doelen
wanneer de wens is verbroken
en de nacht is gesloten
verdrijft het spartelen
ga stroomopwaarts
en breekt het klagen
stapt uit de verveling
de weg is nog lang
en de dag blijft jong
Beginnen
steeds opnieuw beginnen
brengt de sterkste in de strijd
door simpelweg verder te gaan
met de kracht van hervinden
geen hindernis staat dan in de weg
want vooruit is steeds de leuze
het verdrijft de angst
in het loslaten van wat dan kan
Zovelen
net als zovelen
verlang je naar rust
op een strand van genieten
met sporen in het zand
een wind dat zacht ruist
door golven in je haar
met gedachten vol dromen
en in de verte de gloed
de zee vol met molens
die dragen de stroom
en ergens een schip
dat reist naar waarheen
de rust doet beseffen
dat leven is schoon
in een geest van stoppen
in enig gewoel
Wegvegen
de weg dat toekomst brengt
is het ontstaan van de omgeving
in wat het verleden wegveegt
het deelt het bouwen
van de stap dat je volgt
met de sleutel van verbinden
hoe duister het pad ook is
de top geeft dat sprankje hoop
in het vinden van wat wacht
Mijn hoofd
zinnen in mijn hoofd
dwalen naar onbekend
evenwicht in veelvoud
puur in eenvoud
verdwijnen tekens
van spontane letters
naar enkele woorden
gehoord als waarde
om te houden en te raken
en zo geboren worden
in een leesbaar verhaal
van dichten zonder spijt
Geven
geef zoals je had gewenst
met van binnenuit geluk
schenk een glimlach
ook al zien ze het niet
fluisterzacht met de wind
het omarmen als geschenk
geef vreugde in meer geven
met praten in wie je bent
vind licht in het duister
dat onzichtbaar is in de ruimte
Gelukwensen
het is een dag om te herhalen
dus niet om in te verdwalen
hij komt maar eens per jaar
ook al verlies je nog veel haar
de zon zal wel altijd schijnen
ook al zorgt regen voor te kwijnen
je cijfer gaat weer omhoog
en dat hoeft ook geen betoog
zorgt nog voor vele jaren
dan kunnen wij nog lang varen
in een gelukkig samen
Vlucht
je draagt het bij je
al zoek je er soms naar
en dat laat je bekoren
de vlucht te nemen
het zonlicht niet meer zien
maar je bent dankbaar
om je eigen tekortkomingen
in de tijdverspilling
bij het schuilen te delen
zelfs muren te breken
dan vind je het weer
al doet het soms zeer
om te weten wat dooft
krijgt steeds een nieuwe vlam
dat vertrouwen weer brand
Snelweg
gedachten zweven in het ijlen
een snelweg verder weg
het kruispunt van verleden
in de drukte dat vergaat
nu is alles dichterbij
met sporen van het zweten
en mist beneveld het gelaat
door gedachten die treden in gedachten
het ijlen is gebroken
de snelweg is voorbij
Graag
ik wil graag de morgen zien
de nieuwe dag omarmen
de nacht laten verdwalen
in het licht van ontwaken
ik wil de zon zien branden
met de groet van een zoen
het hemelblauw zien herrijzen
op de plek dat ik adem
ik wil genieten zonder zorgen
in het bergen van de dromen
en leven in vandaag
niet wachten op het duister
Net als
net als de wind
blaas je letters
tekent langzaam woorden
zinnen zijn er niet
tot puzzelen tekst weven
het verhaal heel apart
het breekt muren om je heen
omhelst met hoop
en leven vatbaar maakt
Sluit
sluit de ogen
en fluisterzacht
voel de contouren
en pak de warmte
bewaak het vangen
en ontvang de omhelzing
hoor de stilte
en verlicht de glinster
blijf verdwalen
en grijp de sterren
berust in rusten
en ontgrendel de nacht
Glijden
de zon schuilt achter de wolken
in het licht van een stralende maan
er glijden woorden en gedachten
in de stilte van het zeggen
dat mooie herinneringen
zich laten verzachten
omdat er geen morgen meer is
Simpel
met simpele woorden
mijmeren over tijd
en zo genieten van het moment
het laat stilstaan bevrijden
van problemen die dan verdwijnen
in echtheid van waarderen
Vervagen
dromen vervagen in hun pracht
daar waar dag en nacht
zich omhelzen met licht
te geven in het duister
waar een ster straalt om een reden
zodat schuilen hier op aarde
alles laat verdwalen in
de schaduw van de zon
Cirkel
de cirkel van vredige momenten
gedragen door de wind
laat een waaier van schoonheid
in het waarderen van leven
en als wolken zich oplossen
in een stroom van een eeuwige rivier
zal het vasthouden van een hand
de weg wijzen naar het licht
Ergens voorbij
ergens voorbij de sterren
en in het licht van de maan
woont onder een verborgen stilte
en in een onzichtbaar gebied
een stem dat de herinnering
van rust fluistert
“Wie luistert, hoort meer dan woorden.”
Willy Troch – Poëzie