2023/5
Hier begonnen emoties te verschuiven,
zoals water dat zijn vorm vindt in een nieuwe bedding.
Woorden kwamen in beweging,
niet luid, maar helder genoeg om richting te geven.
Alles leek onderweg, alles leek mogelijk.
De zon
de zon is een paradijs
die als een stroom
een terras vult vol jolijt
waar prettig gestoord
de kijk op de wereld
wordt verteerd
Regen
regen heeft druppels
laten dansen
als een gezonken horizon
die met een kus
de koude huid
laat verzuipen
in doorweekte laarzen
De wind
wanneer jij blazen gaat
gaan golven het strand overspoelen
zullen bladeren dwarrelen
tot het maken van een tapijt
wanneer jij liggen gaat
en wolken verdwijnen
zal de zee bedaren
tot het maken van een gouden strand
en zullen bomen niet bewegen
en komen tot een oase van rust
Aanschouw
soms aanschouw je
alles als normaal
maar ga je toch op zoek
naar wat je bewondert
en als een veertje stuntelt
en valt geluk in je armen
dan ga je op zoek naar rust
en geniet je van een zonsondergang
hoor je vogels in het licht
van de laatste stralen
voelt het duister
als een drang van uitdovend leven
maar toch verwarmt je huid
de gezelligheid van het huis
Samenbouwen
samen bouwen
met een kracht
die succes straalt
en gelukkig maakt
troost ontvangen
in koesteren van geven
als geschenk van verlangen
en zo alles te delen
zo zit schoonheid
in de gedachte
dat ook de anderen
mogen verrijken in liefde
Verzwijgen
woorden verzwijgen
de honger naar
de dagen van warme gloed
en zo zie je heel ver
de dans van laven
Zo simpel
simpel is het leven
als zon en regen
controle geeft aan
de lach en de traan
hoe zomer en winter
één zijn in warmte
en waar grijze wolken
verdwijnen in blauw
zo simpel kan leven zijn
Geheimen
soms fluisteren woorden
als een wolkbreuk mij
de geheimen van dromen toe
die stierven van verlangen
maar nu ontdooien
uit de winterslaap
Bewust leven
wanneer je bewust leeft
kan je zorgen voorkomen
en genieten van elke dag
maar weet dat alles
plots kan verdwijnen
en alleen hoop en geloof blijven
dit maakt de energie los
die als een motor
fungeert om bewust te leven
Wat als
wat geeft vuur
als je hart toeziet
naar de dovende vlam
zonder blik of wenk
wat brengt vertrouwen
als delen breekt
in het helen
van toegebrachte wonden
wat doen woorden
als respect versmelt
in kwetsbaar geluk
van zomaar raken
wat doet geven delen
Ik liep
ik liep al pratend
langs de stroom van zon
zag een telefoon,
blinkend in haar hand
de ogen starend
op dat ding
ik was te laat
om haar te ontwijken
en dat ding
viel op de grond
boos was haar reactie
al begreep ze vlug
mijn stilzwijgen
nu haar ogen
waren gericht op mij
en begreep ze
hoe fout haar wandelen was
Ik zie
ik zie, maar zeg het niet
kom neem mij bij de hand
zo voel je wat ik voel
en loopt de weg niet krom
je ziet en voelt het nu
het dorp is het dorp niet meer
want de straat is de weg al kwijt
in hoe dom het wel kan zijn
ik zie en lach niet meer
zo hoort het niet
deze plek is ver van zoek
want de droom leeft hier niet
Leer
leer leven in niet opgeven
ook al struikel je soms
ga steeds door
in alle rust en besef
want elke stap is
het uitzicht naar waar je gaat
houd de glimlach
in gedachte
zo brengt vreugde
je naar je einddoel
Als ogen
als ogen je raken
met de stilte van een kus
zal dit bijzondere
je behagen
als ogen je toespreken
om te schuilen voor eeuwig
zal dit de tijd breken
naar schoonheid
als ogen je strelen
voel dan het verlangen
om een toekomst te bouwen
met liefde
Twee ogen
twee ogen om te kijken
twee oren die kunnen horen
een neus om te ruiken
en de mond om te vergaren
maar wat als
twee ogen nu horen
en twee oren zien
wat de mond laat ruiken
in wat de neus heeft vergaard
zou het voelen
de tast dan verzoeken
het lichaam te verlaten
De zee dorst
de zee dorst naar mij
en neemt mij mee
naar de horizon
waar golven
als een magneet golven
het vangt mijn gedachten
in de zon van tijd
Stralen
de stralen verdwijnen langzaam
met een duik vol kleurenpracht
zo kleurt de hemel oranjerood
de dag voorbij
en met het ochtendgloren
voedt de zon vol overgave
een leven om naar te streven
de dag voorbij
Met de golven
met de golven van de zee
danst de wind zo om mij heen
en de regen heeft de greep nu vast
zodat mijn tocht nu is een last
ik zie geen mens hier op de dijk
want ben alleen die kijk
mijn haren zijn als een zeef
en mijn lichaam beeft
ik maak mij weg nu het kan
want van kou ben ik geen fan
Geniet en verdwaal
geniet en verdwaal
in momenten van rust
laat ogen dicht
en wen aan de stilte
voel de tijd
als geboorte van hoop
want zo heelt verleden
de droom naar toekomst
Storm
de hemel kleurt zwart
het gieren komt vrij
gestuwd hoor je nu joelen
en wolken stuiven voorbij
een storm die woedt
de dijk is verlaten
en de zee lijkt te baren
met regen die spettert in het rond
de golven zijn hoog
geen strand is te zien
want de wind blijft gieren
tot stilte aanbreekt
Duister dagen
dagen van duisternis
geen schaduw aan licht
de ogen gevuld
met klanken
die verblinden
om het zonlicht
van dragen
Ga je
ga je mee, bestemming onbekend
de stap vanuit het hart
een plek voor stabiliteit
ontdek waar het zich bevindt
en bewonder zo het zicht
je bent vrij, want warmte is daar
geen sprookje heeft de sleutel
dus vraag ik , ga je mee
Vandaag, verleden
vandaag heeft gisteren
de weg verwezen
en stevent verder af
naar een nieuwe morgen
verleden is nu een herinnering
en toekomst vormt een beeld
als vandaag omhelst
wat dromen verlangen
maar hoe snel de dagen vliegen
de tijd heeft ook zijn tijd gehad
in het nemen van minuten
waar de seconde tikt en tikt
Geen
ik had geen controle
het was nooit genoeg
kreeg een geschenk
maar was niet content
ik voelde mij vernederd
want was liever vertederd
het had geen gevoel
maar wou ook geen koelte
dus ik bleef ontevreden
het was niet genoeg
de controle nam over
daar alles was erg pover
nooit, nooit genoeg
Wil je
wil je bewijzen
dat je kan geven
een glimlach
wil je bewijzen
dat je samen kan huilen
om pijn te verzachten
wil je bewijzen
dat een reis begint
bij het dragen van leed
wil je bewijzen
dat de wereld veel mooier is
dan iedereen wel denkt
wil je
Mag ik
mag ik nu blijven
of ga je met mij mee
ik wil je beloven
dat deze weg juist is
maar men zal je vertellen
dat mijn hoofd niet bij jouw hart is
mag ik nu genieten
of ga je je eigen weg
ik wil je bekoren
in de reis met ons twee
en je zal dan zien
dat onze wereld nooit vervalt
mag ik nu je licht zijn
en eeuwig branden
want ik wil je veroveren
in de nacht en de dag
zodat geen berg
de zon kan breken
Nee
nee, zo gaat het niet
sta je nu stil
of heeft iets je verblind
begrijp je dan niet
dat alleen gaan niet lukt
vraag dan toch raad
waarom doe je het niet
wees eens oprecht
we zijn er voor jou
of heb je dit niet graag
doe dan maar voort
maar kom daarna niet met geklaag
Fout
soms gaat het wel eens fout
en slaan wij ons in bochten
en ziet het wit van wolken
maar als wij deze storm overwinnen
voelt de berg van miskleunen
de kalmte die ons als stilte zoent
Overvloed
je kan in overvloed
zon ontvangen
zodat geluk toestroomt
in momenten van genieten
en zo ruimte in het hoofd
zacht laat landen
in het verdrijven van falen
en zo krachten
vrijmaakt in alle stilte
Binnenin
binnenin heb je licht
zelfs al is alles grauw
en lijkt de hemel donker
het is als een windvlaag
die een weg opent
en nieuwe warmte straalt
het voert de mist weg
en spreidt een deken van geluk
in het verbinden van dromen
In de verte
in de verte
zag ik wat
ik van dichtbij
niet zag
en omdat
de afstand
niet nabij was
lonkten mijn ogen
naar het vergezicht
Wanneer
wanneer je
de vier en de acht
achterelkaar plaats
en daar dan geluk
aan toevoegt
dan kijk je niet
meer achteruit
en zie je wel wat
toekomst brengen zal
Plots
plots duiken ze op
en is verleden even daar
je ziet de lach en de traan
die graven in je gedachten
je houdt ze even vast
al draag je ze elke dag mee
het is een deel van het leven
want het zijn je herinneringen
Weg kwijt
de aarde is de weg kwijt
en staat in brand
sterren verdwalen in de nacht
bij het zien van alle geweld
planeten treuren van de pijn
ook al zijn ze mijlen ver
de aarde sterft
in wat de mens aanricht
Zorgvuldig
zorgvuldig klaar gelegd
en tegen beter weten in
weer dwarsliggen
iets anders graaien
dat mijn ogen doet verblinden
in het haasten om te dragen
voel nu de beeldspraak
dat zorgvuldig graaien
de spiegel is van wie ik ben
Aandacht geven
geef je aandacht
stop met vragen
hoor de woorden
doe niet alsof
laat de ogen spreken
voel het juiste
leer dus luisteren
weg met smeken
Voorbeeld
zie daar mijn voorbeeld
hij heeft het beeld gevormd
in wie ik zijn kan
je bracht mij bij
in wat verscholen zat
en nu schrijf ik neer
de gedachten die vloeien
alsof mijn geest ontdooit
in wat jaren verborgen zat
de jeugd kwam weer
het bloeit nu weer
het schrijven is hier
ik lach nu vrij
al was er steeds
de glimlach in mij
Geen uitleg
geen uitleg
onbegrepen
deze schaduw
lijkt op falen
losgeweekt
geen aandacht
ongeloof
voelt als begraven
verlaten blad
geen schrijven
begrip
afgewezen
Probeer en wacht
probeer en verwacht
dat mooi zijn
trouw aan de ander bevat
durf verbinden
wat aanpasbaar is
want donker kan je verlichten
vertel de waarheid
en kweek vertrouwen
zo word je op waarde geschat
Dool je
al dool je door verlaten straten
en lijkt de wereld te verdwalen
je bent nooit alleen
zie de bomen met vervallen blad
hoe het rust en stilte brengt
en voor jou een veilig plekje bewaart
dat is het souvenirtje
van even alleen te zijn
Lach vrij
lach vrij, maar accepteer de anderen
de wind waait door de bomen
en golven vind je in de zee
toch volg ik mijn dromen
al stoot het soms eens hard
mijn gedachten voelen als
fantasie en werkelijkheid
je vindt het mooi of erger je dood
maar de kracht van woorden
geeft de hartslag kleur in leven
Het lukt niet
het lukt maar niet
alles geprobeerd
of toch niet
nog even dit proberen
en lukt het weer niet
dan voelt het als mislukken
oh plots komt er schot in
de molen draait weer
al heeft het zweet gekost
Iemand
iemand zal altijd aanwezig zijn
en zorgvuldig dat bewaren
wat alles verdraagzaam maakt
want hoe snel de klok verder tikt
leegte brengt steeds
een oorverdovende stilte
Draag
draag binnenin geluk
maar laat het buitenkomen
want wat vreugde brengt
zal steeds de zonnestraal
van je hart zijn
Je mag
je mag mijn gedachten lenen
als prooi van elk zintuig
maar staar je niet blind
in het geschenk dat wenkt
sterren zullen de maan omringen
in een kortstondige blik
en ogen zullen voelen
wat het hart verblindt
Vol gedachten
vol gedachten vliegen dagen voorbij
nachten doven het licht
en dromen nemen plaats
die het donker wakker maakt
laat mij maar wiegen op deze wolken
maar bij het ontwaken
zie ik hoe de dag mij ontvangt
naar de eerste stap van slagen
Soms begin je
soms begin je aan een taak
en wil je voor je weggaat
het ijzer blijven smeden
tot het landen van je werk
soms is er gebrek aan geduld
en aanschouw je liever stress
zodat aandacht vergaat
en in fouten belandt
las tijdig rust in
en keer tot jezelf
want een kunstenaar
zoekt naar de eenvoud
Wacht niet
wacht niet op wat komen gaat
want het zal je verheugen
als een nieuwe start begint
die leidt naar het onbekende
durf te zoeken
of vaar met de stroom mee
geniet alsof je glijdt
in een dapper avontuur
en leef in dat sprookje
Belemmer nooit
belemmer nooit je dromen
en laat ze nooit vluchten
creëer geen angst
want zij beïnvloedt je gedachten
gebruik je verbeelding
als de weg van antwoord
neem de tijd
en vul deze met moed
Gedachten vermist
gedachten vermist
als een storm op zee
dwaalt mist van mijmeringen
geen pil heeft de droom
van blikken die kwetsen
in de vluchtstrook van leven
en als schuim van golven
faalt de stem in spreken
waar luister de stilte doorbreekt
het verdwijnen van woorden
en de geest gesloopt
want de ziekte maakt oorlog
Vind kracht
vind je kracht
dan neem je tijd
en maak het fijn
werk het werk
maar ga niet vlug
en rust en lach
eet en drink
doe het juist
en maak dan af
Vriend, maat
je vriend, je maat
het hart van jou
geen woorden
wel momenten met jou
je zachte vacht
met ogen die straalden
verlaten mand
voor eeuwig verlaten
nu in onze gedachten
met tranen die vragen
waarom afscheid nu is
Verlies je niet
verlies je niet in een wereld
waar goed zijn niet echt bestaat
waar men zonder spijt begint te haten
waar de jaloezie ontstaat
waar de hand reiken onbestaand is
maar verlies in deze wereld niet
dat je morgen kan delen in vergeven
en dit de weg is naar een vredig bestaan
want hoe je het ook bekijk
haat is het kwaad van deze tijd
Wil je dansen
wil je dansen
in het raken van de weerspiegeling
hoe muziek leeft
wil je dansen
met de sterren als decor
in volle maneschijn
wil je dansen
en de nacht verzoenen met de dag
alsof de zon nog straalt
wil je dansen
zelfs als druppels stromen over ons
in een zee van warmte
wil je dansen
zodat het vuur als passie
herleeft in onze droom
wil je?
Druppels
terwijl druppels blijven vallen
en zorgen voor wazige mist
zorgen windvlagen voor een bladtapijt
dit is de herfst op zijn best
de zon doet een winterslaap
ontwaakt soms in tranen
om weer in slaap modus te gaan
wegen lijken op zeeën
terwijl land rivieren worden
zo smeekt de boer op droogte
want de regen heeft de oogst verkloot
Donker
het donker is in de straat
geen verlichting is al aan
dus kijk ik naar de maan
en voel mij veilig in die laan
ik zie de sterren aan ‘t heelal
nergens een wolk te zien
Ik vang de kracht van al dat moois
en dans dus verder in het rond
ik voel de blikken naar mij toe
al deert het mij geen zier
het geluk straalt over mij
want ik zie het donker als mijn licht
Schrijf
al schrijf ik veel
over hart en ziel
en al is de weg lang
om mij te begrijpen
dan moet je maar
in mijn hoofd kruipen
maar het is mijn hoofd
en dat is begrensd gebied
dus laat ik soms flarden los
in mijn gedichten
dus zoek daarnaar
mijn hart en ziel
Stil staan
soms als ik stil sta
geniet ik van de stilte
praat de drukte van mij af
en hoor de bloei van leven
vier vooral het zicht
zonder dat ik dolen gaat
en als de zon dan schijnt
is er de lach die zingen gaat
Ganse dag verdwalen
de ganse dag verdwalen
bij het fluiten van vogels
in het voelen van normaal leven
bomen die bewegen
op het ritme van de wind
als de kunst van evenwicht
neem een adempauze
als ruimte van goed leven
want de nacht heeft misschien
geen morgen meer in ‘t zicht
Soms denk ik
soms denk ik in de waarom
omdat iets zeggen niet begrepen wordt
dus denk ik in het zwijgen
om zo controle te krijgen
en in die momenten van onbegrip
zie ik hoe ik beoordeeld word
dan voel ik in de waarom
dat ik nooit de mindere ben van anderen
en in het zwijgend denken
voel ik ook het zien van oordelen
Jaren
de jaren tellen op
en maanden zijn met twaalf
die rijpen naar iets nieuws
je laat verleden achter
en al word je ouder
er is de hoop op verbinding
die behoeften schrijven op je lijf
je praat wel wat wijzer
al kruipt de onmacht nu nabij
je steunt op een houvast
met de hoop nooit alleen te zijn
“Wie luistert, hoort meer dan woorden.”
Willy Troch – Poëzie