2023/6
In deze periode sprak het licht het luidst.
Zinnen werden lichter, vrijer,
alsof warmte een sluier optilde die lange tijd had gerust.
Gedichten kregen de kleur van lange dagen
en de stilte van zachte avonden.
Mist
een wolk die dekt
wazig als satijn
helderheid nihil
in een gloed van tranen
een web dat spreidt
de zon die klimt
en mist verdampt
Geen inspiratie
de inspiratie is even zoek
en dat drijft mij in een hoek
ik voel wel dat het komen gaat
al heeft dat nu geen baat
ik wil mijn geest weer laten ademen
er komt nu en dan wel wat doorgesijpeld
dus laat ik het potlood weer slijpen
nu komt er weer wat op papier
al trekt het op geen zier
dus wacht ik even af
zodat je straks weer lezen mag
Strik
veeg de zorgen in een doos
en omhul het met papier en strik
steek de vingers in de lucht
want de prijs heeft zijn geheim
loop op de tippen van mijn tenen
met de gom om mijne mond
voel de ogen naar mij doelgericht
maar de zwijgplicht is nu hier
wacht maar af tot
de strik lus loos is
Mijn schaduw
mijn schaduw vergeven
toch dapper in falen
dus afstand genomen
en woorden laten verdwijnen
zo is leegte gekomen
want er zijn kansen gekregen
maar alles is afgewezen
Weten
ik weet dat het kan
om de weg te gaan en te vinden
en alles beter te doen
dit is een gevoel
als een lift van vrijheid
in het onthullen van een fles
trots en geluk
ik mag nu vieren
want de reden is nu hier
dus geniet ik het nu
in het hier van vertrouwen
dat alles nog beter kan
Alles gaat
als alles goed gaat
maar twijfel terug keert
kan het de weg weigeren
om open doelen te bereiken
als alles zachtjes verkommert
zelfs een diepe val maakt
kan de realiteit breken
in het ontglippen van zekerheid
als alles anders wordt
en begint tot besef te groeien
dan gaan gesloten deuren
weer naar ontsluiten
In het donker
in het donker zie je
steeds de zonnestralen
ook al gaat het minder
maar met trots en zonder schaamte
ben je het allermooist
in de schaduw van zon en maan
Rust schuilt
rust schuilt waar
het nodig is
en op het moment
wanneer je verder kijkt
zijn grenzen verlengbaar
ook al dekt uitputting
haar toe
rust hoeft geen
eiland te zijn
Spreek en wacht
spreek en wacht
niet om het te vertellen
doe de stap naar genot
een rugzak draagt iedereen
zucht diep en laat los
verleden kan je niet veranderen
waag en durf te kiezen
het is vandaag dat je leeft
Wijs
wijs is anders
als een vonk
niet weet waar
kleuren
en de dag
schildert in
wachten
en zo naar de reden
van aanvaarden komt
het creëert chaos
in de weg
naar controle
Donderdagavond
donderdagavond zei plots
iemand tegen mij
je hoeft niet groot te zijn
om groots te zijn
ik was verwonderd
om deze mooie woorden
maar in mijn hoofd
flitste het tegenovergestelde
en alhoewel ik vooral
positief boven negatief verkies
vloeide de zin om over
na te denken in gedachten
je hoeft niet klein te zijn
om kleinst te zijn
Genieten
genieten kan je pas
wanneer je aanvaardt
hoe een gezonken horizon
de druppels telt
die je gelaat kussen
alsof het een stroom
van liefde is
Stil en zacht
stil en zacht
dwarrel je neer
in een wit deken
van kristallen
je glinstert wegen
in maagdelijk wit
en kleurt onze wereld
prachtig en rein
je maakt een vredig gevoel
vermengt in wolken
die weerkaatsen
als een dak van schoonheid
De hemel
de hemel flitst
maakt geluid
alsof hij het verdriet
van onze wereld aanziet
een storm in gedonder
met de schicht van bliksem
is de pijn uit het heelal
geschonken aan de aarde
de weergoden zijn boos
en laten de regen stromen
met dikke korrels van hagel
alsof het strijdt in woede
de wereld vergaat
in een storm van orkaan
en straft zo onze aarde
voor al het kwaad
Voorbijgaan
weerom ga je voorbij
al blijft de verbinding
naar nieuw
bij het begin zijn er
glazen vol met wensen
maar op het einde
zijn ze nog half vol
en al loop je nu weer
naar een einde
ik geef je toch de wens
naar het allerbeste
Pak
in een winkel zag ik mode
maar ik hou zo van klassiek
een koning hoef ik niet te zijn
want ik voel mij goed in wat ik draag
ik neem de ruimte om te dragen
in de cadans van mijn bestaan
een pak hoef ik niet rond mijn lijf
al is het soms wel fijn
bekijk mij zoals ik ben
en voel mijn levenskracht
met de glimlach op mijn mond
dans ik wel in het rond
Bewegen
bewegen is zo goed
al vraagt het toch wat moed
overdrijven is ten boze
of je hebt daar zelf voor gekozen
je mag alles wel eens overslaan
ook dat heb ik eens gedaan
en al komt er eens een dal
dan zie je vlug de terugval
maar hou je vol dan zie je vlug
dat bewegen is een vlucht
naar het ritme van je hart
doe het dus gerust voor mijn part
Water lopen
lopen over water
is als vliegen zonder vleugels
al is het moeilijk te begrijpen
probeer maar eens te zweven op je tenen
en heb je armen als een storm
dan kan je fladderen op een stok
maar wil je schuilen in het water
vlieg dan zonder vleugels
met de storm van je armen
Bij het ontwaken
bij het ontwaken
voel je hoe de dauw
je laat beseffen
dat er nieuwe momenten
van geluk op je afkomen
en het ochtendhumeur
laat verdwijnen
de nieuwe dag is gegeven
waar tijdverspilling geen waarde heeft
en het licht de zon is
voor het plukken van de dag
De dag vliegt
de dag vliegt
in een nacht vol rust
dromen verzachten
het gluren van de slaap
slapen als een roos
in een bos van fluister
zal eeuwig bloeien
in de pracht van rozengeur
en bij het ochtendgloren
verspreid je geuren
alsof de nacht
de doornen hebben verlicht
Het doen
het doen zoals het hoort
en de chaos verwijderen
er is geen reden tot paniek
al zie je de bomen in het bos niet
het heeft weinig zin
om de weg om te gooien
want je gevoel is juist
en het laat je leven verrijken
laat de klok
de tijd maar verslingeren
ooit zie je wel
hoe het wel hoort
Niets
in het niets vind je rust
of toch niet
want niets heeft de strik
van koesteren in geven
ook al heeft niets momenten
van het opgeven
het niets begrijpen doet
denken aan stom
maar stom zijn
heeft het niets verpulverd
want hoe je het niets
keert of draait
alles heeft een frequentie
in het geloven van niets
Vrij leren
vrij zijn en leren
is een plan om te leven
het steunt op hoop
om te zien hoe alles loopt
het piekeren en stressen
is een manier om te groeien
je doet het dolgraag
al ben je genadeloos braaf
je denkt in het denken
maar wacht ook op wenken
en als je zo vrij leert
maakt dat je weer blij
Stel je open
stel je open
kwetsbaar ben je zo
en vervagen dromen
dan dwaalt de twijfel
in het rond
maar blijft geloven
en de spanning zal verlopen
naar de bestemming van je weg
Hij(Zij)
hij(zij) denkt en doet
hij(zij) gaat en versnelt
hij(zij) ziet en verkiest
hij(zij) leeft en beleeft
hij(zij) droomt en verwenst
hij(zij) smeekt en aanbidt
hij(zij) vraagt en beantwoordt
hij(zij) spreekt en zwijgt
hij(zij) is een mens
Maan
bescheiden in de nacht
met warmte van enig licht
betover je het heelal
en omringd met sterrenpracht
zie je soms een ster die valt
hoe kan je eeuwenlang
het duister zo trotseren
en licht en liefde geven
Drukte
wegen overbelast
wagens in stress
weer een file onderweg
fietsers met helmen
de weg is nog lang
dus kijk maar goed uit
de bus komt te laat
hoe leg ik nu uit
dat mijn tijd is eraan
de trein is overbezet
maar rust is er wel
en de tijd gaat snel
een voetganger kijkt uit
het zebrapad niet vrij
waarom moet dat zo zijn
daar flits weer een paal
hij reed weer te hard
de boete komt eraan
Herplakken
ik plak en herplak
de woorden van plaats
verander de stijl
als een rots in bouwen
het heelt soms de fouten
in het bewegen van zinnen
waar ik ben de stuurman
en het roer laat bewegen
zo kom ik tot
kracht van woorden
die zich dan vertalen
in emoties
Gaandeweg
gaandeweg nam de vorm
in plezier van momenten
te samen met ons twee
voorspoedig en soms moeizaam
los van de tijd geopend in het nu
gevlochten in genieten
en zwerven op gevoel
zijn wij samengesmolten als één
met vrijheid voor ons twee
Zeggen en denken
zeggen en denken
in ontvangen van
een wereld
waar je kunt ontkennen
en verlangen
in lessen
van accepteren
en troosten
waar je zo samenbouwt
en niet bang hoeft zijn
om los te laten
Sneeuw
zo wit als zachte sneeuw
verwarmt de ijzige kou
de stilte van het wonderlijke schouwspel
hoe de vlokjes dwarrelen in het rond
terwijl bevroren water
zich zwijgzaam vermengt
met de kristallen die
vallen uit de lucht
zo vlijt de winter haar mantel neer
Golven van geluid
als golven van geluid
weerkaatst de stilte
die overloopt in signalen
van kleur en geur
maar in de ruimte van stilte
voel ik verbondenheid
van de oneindige gedachten
in een spinsel van kracht
want geluid en stilte
leunen op de aanwezigheid
van rust in het zwijgen
met de ruis in mijn gedachten
December
december kou
maakt winter als een deken
terwijl de eerste sneeuw
glijdt als een tapijt
verrijkt de zon kristallen
en wolken drijven schaduw
in een rusttijd van het licht
het grijs heeft als contrast
het wit dat daar nu ligt
en ziet nu ijsbloemen op het raam
in een natuur van wat ooit eens was
Op een dag
op een dag kwam jij
de steun en kracht
de vlam van ons bestaan
en op die dag voer
de weg naar jou
de knuffel van onze warmte
nu jaren later
is die dag de belevenis
van gebeuren
en de som van de
roos die ik toen kreeg
Eigen plek
een eigen plek
dat is geen smet
het is iets dat blijft
in het rijk van bezit
het is ook de kunst
iets te maken dat zint
in de persoon die je bent
je voelt er je vrij
in de ruimte van kennen
want de plek is nu de kunst
Doolhof
in het doolhof van gedachten
staat de wereld even stil
en in het moment van dragen
bewonder je het voelen vanbinnen
dat zich vermengt in het zien
van al je dromen
Uren
uren die vliegen
in jaren die vergaan
en warmte is voelen
dat de kou niet bestaat
hoe kwetsbaar is geloven
dat bewegen versnelt
en wolken die drijven
als een glimp in verschijnen
de nacht is bekoren
in de dag die vervalt
zo is de weg van het leven
de vlucht in de tijd
Stilvallen
alles valt stil
waar anderen gaan
in het zweven van liggen
alles kan je leren
in het prijzen van geloven
met de dans van de dag
alles kan steunen
bij het vallen van de nacht
met het geven van kracht
alles valt stil
bij het leren
van steunen
Staren
je staart naar buiten
en ziet telkens weer
vogels die fluiten
je ziet hoe ze zweven
en voelt de zonnestralen
met de vloed van warmte
alsof een zee ebt
in je wereld van zien
Ogen dicht
met de ogen dicht
is alles zo licht
want het donker straalt
met een dosis geluk
je voelt je spontaan verrukt
en met gezond verstand
vind je kleine woorden
die een moment verblinden
dus doe je dagen dagen
zodat de stress wordt verjaagd
Geschenk
elke dag heeft een geschenk
zeven dagen lang
en warmte van de nacht
zal kou en donker verzachten
tijd heelt alle wonden
en het licht zal zoeken
naar je gevoel binnenin
Nieuw
het jaar is om
dus neem een nieuwe start
wees niet dom
en zoek met je hart
naar de horizon
staar in de verte
en begin een verhaal
blaas zacht wat adem
en grijp de kansen
de tijd gaat snel
want een jaar is snel weer om
Licht vanbinnen
warm, zacht en veilig
met licht vanbinnen
waar lachen en huilen
een plek is van
normen en waarden
in een schoonheid van delen
daar is mijn thuis
Eindeloos
als een wolk begonnen
eindeloos golvend
en bezegeld in zonnestralen
met verbinding van
elkaars warmte
Glimlach
heel hard wil ik zijn
de glimlach in je droom
heel hard wil ik zijn
de dans die luistert naar je hart
heel hard wil ik voelen
je aandacht en geduld
heel hard adem ik vrij
in het zoeken naar je hand
heel hard wil ik zijn
de man in jouw bestaan
Berg
ik zie een berg
van hoop en kracht
waar verlangen sterk is
in de verwachting
van vertrouwen
maar hoe de hemel ook kleurt
toch wil je de knuffel
en een schouder die steunt
Gek
hij zei
je bent gek, niet goed wijs
maar ik ben niet gek, wel goed wijs
ik denk nu na
en zie dat elk van ons
vreemd is in zijn zijn
hij denkt wat hij ziet
in de trots die hij is
en ik voel mij raar
in de aard van elk van ons
Leer en zwijg
leer mij en ik zwijg
vraag mij en ik praat
beeld uit en ik kijk
geef mij je
eigen waarde
in het durven zijn
van je eigen ik
Schrijven
schrijven verrijkt
in het denken aan woorden
die gedachten doen zwijgen
zo breekt de stilte
zonder enig geluid
in het bouwen van zinnen
Sterren
ik zoek in de sterren
de stralen van de maan
om het daglicht te vinden
maar zie dan helder en blij
het wonderlijke zicht
van de lach in zijn stralen
ik doe de ogen dicht
en vang dromend daglicht op
uit de eeuwige duisternis
Licht als
licht als een kind
is de film uit de tijd
en het sap van bestaan
de wereld was klein
getekend in de tijd
in een pad dat verandert
je bent nu geen kind
en voel je niet klein
maar het pad heeft het sap verspreid
De weg
de weg is nog lang
al is de eindmeet nabij
je voelt reeds de adem
vanuit een vulkaan
je loopt nu wat krom
door dragen als geen anderen
je hand heeft getrild
al was het al raak
en de nacht brengt geen vuur
al voel je de drang
de dagen zijn kort
want de tijd lijkt een stort
Puzzelen
puzzel de stukjes
met moed en vertrouwen
in een pad zonder diepe dalen
zorg voor de juiste keuzes
en zet de eerste stap
zo voel je je vrij
in genieten van het kleine
en wees niet bang
om anders te zijn
Uniek
hoe uniek je ook bent
anders zijn maakt dat
jij alleen begrijpt
dat het leven soms anders loopt
maar wie je ook bent
voel je vrij
leef je leven
je hebt er maar één
Zintuigen
leer mij zwijgen
als ik wil vragen
om kalm te zijn
nu spreek ik
met mijn ogen
en als de neus
een prikkel voelt
ontvangen mijn oren
de trillingen
zo leer ik zwijgen
met mijn zintuigen
Zijn
adem en zing
vertraag en versnel
lach en treur
zoek en vind
weet en ken
groot of klein
geluk is zijn
Sterker dan
er is niets sterker dan
het vangen van gevoelens
die langzaam groeien
in het geven van je hart
en als het lichtje brandt
van verlangen zal
er rust tot je toekomen
Oogverblindend
oogverblindend
sta je daar
met warmte en licht
je tovert een lach
en verdrijft de buien
in je stralen
laat ons genieten
en drijf de winterkou weg
in een dag vol jolijt
Afsluiten
in het afsluiten
kwam alles stil voorbij
met een nieuwe opening
in het zicht
het was als een vlinder
die ergens in mij kroop
met trots en verwondering
van hoe de eindmeet
mij bracht in al mijn gezwicht
Telkens
telkens weer
is het te vlug
dat de dag gaat slapen
en het duister
de nacht laat ontwaken
telkens weer
zie je de dagen
veranderen in tijden van weleer
en hoor je steeds hetzelfde lied
dat al je dromen blootlegt
telkens weer
leerde je na het vallen
terug op te staan
en zo de tegenslagen
de kop in te drukken
telkens weer
was zij daar
om je moed en lef
te geven
en zo te worden
in wie je nu bent
Letters
als de wind nu eens letters blies
en de zon ze allen kleurt
dan kan de regen ze weer spoelen
in een puzzel als rivier
zo kan de donder ze doen schrikken
en de bliksem laten rangschikken
zodat de hagel ze kan hameren
in een volgorde van een zin
maar als de sneeuw ze nu doen glijden
met de vorst van beklijven
dan kan de dooi ze laten schitteren
in een tekst voor een gedicht
“Wie luistert, hoort meer dan woorden.”
Willy Troch – Poëzie