Proza
Soms groeit een gedachte uit tot een bladzijde.
Niet strak in vorm, niet gevangen in regels,
maar vrij – zoals stilte ook vrij is.
Hier verzamel ik mijn poëtische prozateksten,
waar woorden zich laten dragen door zinnen
die even willen blijven hangen in de tijd.
Sleutels?
Ergens in een dorpje, Binnenland, wonen twee aardige mensen. Op een morgen na het ontbijt begon de man plots te zoeken. Zijn vrouw volgde met argusogen het tafereel. Tot plots hij zei:
Waar zijn mijn sleutels? Ik vind ze niet.
Zeg wat is dat met je vandaag, eerst vind je je bril niet en nu zijn het je sleutels.
Je gaat de dag toch niet al zoekend doorbrengen. Het is niet je gewoonte iets verloren te leggen. Of is het zo ver gekomen dat je geheugenverlies begint te lijden.
Maar nee, mijn geheugen is nog steeds opperbest. Je weet dat ik soms van die dagen heb.
Wanneer mijn dagritme gebroken wordt, heb ik daar last van.
Och kom als je een karwei doet, zoek je ook steeds achter je materiaal.
Dat is normaal want dan ben ik juist uit mijn normale doen.
Nu ga je toch niet zeggen dat je anders normaal doet.
Wat bedoel je? Iedereen is toch normaal op zijn manier. Maar we wijken af.
Nu heb ik mijn sleutels nog niet.
Waar heb je ze het laatst gelegd?
Dat is een gekke vraag. Dan wist ik toch waar te zoeken!
Ja dat weet ik maar heb je al gekeken in één van je broekzakken. Want ik ken je, als je iets niet vindt zit het meestal daar. Welke broek had je gisteren aan?
Ik zal eens kijken, maar waar ben ik gebleven met die broek. Och ja ik heb die bij de was gelegd.
Eens kijken. Eindelijk ik heb ze.
Nu ik mijn sleutels heb, kunnen wij vertrekken. Ben je klaar?
Neen wacht even, het hoeft toch zo vlug niet te gaan. Ik wil mij eeerst fatsoeneren.
Hoelang duurt dit, ik wil niet te veel tijd verliezen.
Je bent zo gehaast, waarom?
Oh ik wacht wel, maar klaag niet als wij te laat komen.
Maar neen, het is vandaag een feestdag, dus is er minder verkeer.
Ja dat kan wel, maar je vergeet dat het een warme dag wordt. Wij zijn dus niet alleen die van dit weer kunnen genieten.
Ik ben bijna klaar, rij jij de auto al maar buiten. En stel de GPS al in.
Ok, zal dit al doen. Stad: Binnenland. Straat: Buitenstraat. Huisnummer 15. Daar gaan we weer huisnummer bestaat niet. Nieuwe poging proberen: 13. Weerom niet.
Hoeveel huisnummers moet ik nog ingeven, zit nu al aan 1 en steeds zegt die verdomde
GPS: nummer bestaat niet. Zal dan maar iets geks uitproberen. ..17.. Ah dat lukt.
We kunnen vertrekken
Heb je het verjaardagsgeschenk mee?
Nee ik dacht dat jij dat bij had. Dan maar terugkeren zeker.
Eerst ben je zo gehaast en nu vergeet je daardoor het geschenk
Sorry moet ik soms aan alles denken. Ik zal het vlug halen en zo kunnen wij opnieuw vertrekken.
Oh maar nu hoef je niet vlugger te rijden. We hebben tijd zat.
Ik rij nooit te hard, waarom zou ik. Verloren tijd haal je toch nooit in.
Hou je baan in het oog en volg de aanwijzingen van je GPS.
Sla links af.
Wat doe je nu GPS zegt sla links af en je draait naar rechts. Jij blijft toch links en rechts verkeerdelijk begrijpen.
Ja is één van mijn slechte punten.
Keer terug
Zeg ondertussen weet ik het wel. Nu maakt die GPS mij ook al attent op het verkeerd rijden.
Daar dient een GPS voor hé.
Eindelijk nu kan ik een lange weg rechtdoor rijden. Zo kan ik links en rechts niet verwarren.
Wanneer ga je onthouden dan rechts de kant van de passagier is. Er zijn daar nog wel manieren voor maar die leg ik je later nog eens uit.
Zal het proberen te onthouden.
Ik ben eens benieuwd hoelang je je herinnert wat links of rechts is
Och voor mij heeft dat geen belang als wij maar komen waar we moeten zijn
Ja ik hoor het al, bij het volgende…
Sla rechts af
Doe je het toch weer
Rechts, ah ik denk dat ik nu juist ben. Zie je wel ik kan het. Maar wat is dat nu, ik rij volgens de gps en daar staan paaltjes in het midden van de weg. Ik ben toch rechts afgeslagen. Ik zie dat jij ook verwonderd bent. Dan rij ik liever eens verkeerd dan zomaar de gps altijd te geloven. Ik denk dat de gps over zijn toeren is geraakt en mij op de proef wou stellen. Eens zien om te keren en horen wat hij ons nu gaat vertellen. Ik zal van dat toestel geen sorry hoeven te verwachten.
Het is al goed, wind je nu zo niet op.
Nee ik ben ijzig kalm. Maar vindt deze situatie lachwekkend. Ah we zijn terug op de juiste weg.
Waarschijnlijk zal ik verder rechts afmoeten.
Sla links af
Zeg hoor ik nu goed, nu stuurt die ons linksweg
Ja ik kan ook niet volgen, rij maar verder. Ik bedoel sla links af. Ik neem er wel de kaart bij.
Oei, ga jij kaartlezen
Lach maar we zullen zien wie laatst lacht
Je bedoelt de gps, jij of ik
Je bent weer in vorm, gelukkig ken ik je en weet ik dat alles voor het lachen is
We komen er wel. Is het vandaag niet dan morgen hé.
Nog 300 meter. Eindpunt bereikt.
Zeg is dit wel de juiste plaats waar we moesten zijn. Het lijkt hier meer op een verlaten plek
Ja nu twijfel ik ook. Het enige dat ik hier zie is huisnummer 17
Wij moesten in nummer 15 zijn, maar gps gaf deze niet aan dus had dan maar 17 ingegeven.
We zullen het daar eens gaan vragen, waar 15 is.
Mevrouw het is hier toch de buitenstraat en waar vinden wij nummer 15. Hoe nummer 15 bestaat niet. Op onze uitnodiging stond toch 15. Of ik die bij hebt, natuurlijk hier is ze. Wat is het niet buitenstaat, maar bultenstraat. Hoe kan ik nu zo stom zijn om de l te aanzien als een i en dat die twee straten hier nog bestaan ook. Dat doe mij lachen.
Zeg vandaag heb je de grote vorm te pakken, zoeken achter je bril, dan vind je je sleutels niet
En nu stuur je ons verkeerd
Wacht eens even, de gps stuurde ons juist. Alleen vergiste ik mij van letter. Maar al bij al was het toch een plezante rit
Zeg nu wij eindelijk op de goede weg zijn , begin ik we toch af te vragen waarom daar in de buitenstraat wel nummer 17 bestaat en geen andere huisnummers.
Ja, nu kom je daarmee af, je had dat daar juist kunnen vragen.
Willen wij terug keren en het haar eens vragen?
Vind je dat zo belangrijk, misschien weten ze het ook op onze juiste bestemming in de bultenstraat 15.
Ja, leg nog eens de nadruk op mijn foute gps instelling. Hoe dikwijls zal ik dat moeten horen.
Laat ons maar genieten op dat feest.
Hopelijk komen wij daar niet als laatste aan, dat maakt een slechte indruk.
En dan, eerst of laatst, plezier heeft daar niets mee te zien
Ja laten wij vooral genieten
Ha we zijn er, maar het is hier zo kalm. Er is geen enkele beweging te zien. Ik zie geen geparkeerde wagens staan. Je hebt toch goed gekeken, wij zijn toch in de bultenstraat
Maar natuurlijk ik vind het ook nogal raar. We zullen het straks wel zien en horen.
Kom neem het geschenk en we bellen dan maar aan.
Ok ik ben ook benieuwd waarom het hier zo kalm is
Hoe geen feest, wij hebben toch een uitnodiging gekregen. Dat is toch vandaag? Nee wij hebben geen brief gekregen dat het feest niet doorging. Mag ik vragen waarom het niet meer doorgaat of liever niet
Zeg je heb wel al de vraag gesteld.
Ja ik weet het, je weet hoe nieuwsgierig ik ben
Ho, een overlijden. Dat is erg. Ik begrijp zeker dat het daarom is afgelast. Nee, wij zijn niet teleurgesteld en nee het kan geen kwaad dat wij van zo ver kwamen.
Wat nu is hier ergens een restaurant, ik heb wel honger en dorst gekregen. Of keren wij direct huiswaarts.
Nee, eerst eten en dan rijden wij naar de buitenstraat, je wou toch weten waarom daar alleen nummer 17 bestaat. Ik ben daar nu ook nieuwsgierig om.
Ok maar laten wij eerst rustig bekomen van deze al te gekke rit en dat brengt mij dan weer naar wat ik nu even op papier zet
Het slot van ons bestaan is niet
De sleutel van de vergissingen in het leven
Het is de bloem die de vrucht draagt
Naar waar je heengaat
“Wie luistert, hoort meer dan woorden.”
Willy Troch – Poëzie